dla esty - dialogi z pamięcią

rocznica

2011-06-20T22:48:00.000+02:00

Urodziła się 19 lat temu, jutro minie trzecia rocznica Jej śmierci. Mimo bólu, wdzięczna jestem, że była przez 16 lat. Nadal widzę jak inna i wyjątkowa. Precious.

nowy blog

2010-11-20T12:28:00.000+01:00

A więc stało się: wspólnie z dwoma paniami: Elizą - rezprezentantką pokolenia matek i Justyną - z rocznika Nadii, zaczęłam pisać nowego bloga www.estyma.blogspot.com
i mam nadzieję, ze nasz mędzypokoleniowy dialog będzie dla Was interesujący, bardzo także proszę o włączenie się do niego i dopisywanie swoich opinii. Nie bądźcie nieśmiali, zależy mi, zależy nam, na żywym kontakcie z odbiorcami.

Ciąg dalszy

2010-10-26T19:14:00.002+02:00

Nastąpi. Nie wiem dokładnie kiedy, nie wiem czy tu czy raczej na nowej stronie, muszę jeszcze pomyśleć, popytać o zdanie, poprzymierzać się do tego. Ale wygląda na to, że nadal wielu ludzi czeka na nowe posty (statystyki tak mówią), nowe ilustracje (o zdjęcia będzie trudno, ale wygrzebię co się da), teksty, rysunki. Spróbujemy zatem, wychodząc od Nadii, porozważać sprawy różne. Są dwie panie chętne do dialogu, jedna z pokolenia Nadii, druga mojego, pokolenia matek dla równowagi, i razem ze mną stworzą, jak mam nadzieję, trzon zespołu „dyskusyjnego”, do którego jednak zapraszam i innych, bo na pewno będzie ciekawiej jeśli i Wy udział w dialogu weźmiecie…
Trochę jeszcze cierpliwości i zaczniemy nowy rozdział…

A póki co, słownik skrótów (angielskich), przydatnych zdaniem Nadii,a otrzymanych…

From: JOE WARJAS Refer#: NONE
To: ALL Recvd: NO
Subj: ACRONYMS Conf: (25) WorldNet
---------------------------------------------------------------------------

Every day, until I finish the list, I am going to send a few
pages of acronyns that are used in BBSing. If you have any
questions or have any to add to the list, please send me a
message.

AAMOF = As A Matter Of Fact
AFAIK = As Far As I Know
AWGTHTGTTA = Are We Going To Have To Go Through This Again?
Alternative form is AWGTHTGTATA (...Through ALL This Again?)
BAC = By Any Chance
BBFN = Bye Bye For Now
BCNU = Be Seeing You
BIOYIOP = Blow It Out Your Input Output Port
BK = Because
BRB = Be Right Back (generally used on chat systems)
BTA = But Then Again
BTSOOM = Beats the [stuffing] out of me
BTW = By The Way
BYKT = But You Knew That
BYKTA = But You Knew That Already
CMIIW = Correct Me If I'm Wrong
CUL = See You Later
CU L8R = See You Later
CYA = Cover Your A** (Ascii ?)
CYL = See You Later
DIIK = Damned If I Know
DILLIGAFF = Do I Look Like I Give a Flying Filament
DLG = Devilish Little Grin
DNPM = Darn Near P***ed Myself
DOM = Dirty Old Man
EOD = End Of Discussion
EOL = End Of Lecture
EOT = End Of Thread
ESOSL = Endless Snorts of Stupid Laughter
FDROTFL = Falling Down Rolling On The Floor Laughing
FITB = Fill In The Blank....
FOTCL = Falling Off The Chair Laughing
FWIW = For What It's Worth
FYI = For Your Information
GD&R = Grin, Duck & Run
GIWIST = Gee I Wish I'd Said That
GLG = Goofy Little Grin
GOK = God Only Knows
GOTFIA = Groaning On The Floor In Agony
H none
IAC = In Any Case
IAE = In Any Event
IMCO = In My Considered Opinion
IMCDO = In My Conceited Dogmatic Opinion.
IMHO = In My Humble Opinion
IMNSHO = In My Not So Humble Opinion
IOW = In Other Words
IITYWYBMAB = If I Tell You, Will You Buy Me A Beer
IITYWYBAD = If I Tell You, Will You Buy Another Drink
INPO = In No Particular Order
J none
KCBIWIYWI = Keep Coming Back, It Works If You Work It
KISS = Keep It Simple Stupid
LLTA = Lots and Lots of Thunderous (or Thundering) Applause
LOL = Laughing out loud
LMAO = Laughing My A** Off
LTMSH = Laughing 'Til My sides Hurt
MORF = Male Or Female
MUNG = Mash Until No Good
NBL = Not Bloody Likely
NICBDAT = Nothing Is Certain But Death And Taxes
NIMBY = Not In My Backyard
NIMTO = Not In My Term of Office
NPLU = Not People Like Us
NQOS = Not Quite Our Sort
NRN = No Reply Necessary
OIC = OH!, I See
OTOH = On The Other Hand
PF&HOMW = Printed, Framed & Hanging On My Wall
PGY = Post Graduate year PGY-1, PGY-2 etc. used in PGY Med.
PMETC = Pardon Me Etc.
PMYMHMMFSWGAD = Pardon Me, You Must Have Mistaken Me For Someone
Who Gives A Damn.
PITA = Pain In The A**
PMJI = Pardon My Jumping In
POV = Point Of View
PTO=Patent and Trademark Office (US Govt)
Q none
ROFL = Rolling On Floor Laughing
ROFLAHMSL = Rolling On Floor Laughing And Holding My Sides
Laughing
ROTBA = Reality On The Blink Again
ROTFL = Rolling On The Floor Laughing
ROFLASTC (or ROFLASC) = Rolling On The Floor Laughing And Scaring
The Cat. Originated, I'm told by Pamela Dean, who types
with a cat on her lap.
ROTFLMAAOBPO = Rolling On The Floor Laughing My A*s And Other
Body Parts Off
ROTM = Right On The Money
ROY G. BIV = An acronym for the colors of the spectrum-- Red
Orange Yellow Gree Blue Indigo Violet
RSN = Real Soon Now
RTFM = Read The F**** Manual
SITD = Still in the dark
SOP = Standing Operational Proceedures
SWAG = Simple Wild A** Guess
SYT = Sweet Young Thing
TANJ = There Ain't No Justice
TANSTAAFL = There Ain't No Such Thing As A Free Lunch
TIA = Thanks In Advance
TIC = Tongue In Cheek
TINALO = This Is Not A Legal Opinion
TINAR = This Is Not A Recommendation
TIWTGLGG = This Is Where The Goofy Little Grin Goes
TJATAW = Truth, Justice, And The American Way
TLA = Three Letter Acronym
TPTB = The Powers That Be
TRDMC = Tears Running Down My Cheeks
TTBOMK = To The Best Of My Knowledge
TTFN = Ta Ta For Now
TTYL = Talk To You Later
TYVM = Thank You Very Much
U none
V none
WAMKSAM = Why Are My Kids (or Kitties) Staring At Me?
WIBAMU = Well I'll be a Monkey's Uncle
WYSBYGI = What You See Before You Get It
WYSIWYG = What You See Is What You Get
WYTYSYDG = What You Thought You Saw, You Didn't Get
X none
YAFA = Yet Another "Fine" Abbreviation
YAP = Yet Another Ploy
YMMV = Your Mileage May Vary
Z none

Może i Wam się przyda ta wiedza.

początek i koniec

2010-06-20T00:05:00.002+02:00

Jutro Nadia skończyłaby 18 lat. Pewnie poszłaby na wybory. Miałaby tort ze świeczkami. I Przyjaciół wokół siebie.

Pojutrze… zapalcie dla Niej świeczki.
Gdziekolwiek.

P.S. Kto chce zakupić książkę, niech napisze na adres: ksiegarnia.elf@op.pl

czerwcowe spotkanie

2010-05-13T23:13:00.004+02:00

Nowy, i jak mam nadzieję, ostateczny termin promocji w Książnicy, to 7 czerwca o godz. 18.00. Liczę na to, że przyjaciele i znajomi Nadii się pojawią, chociaż już i tak zapewne książkę widzieli. Zapraszam jednak do rozmowy na jej temat, bo opinie odbiorców są zawsze bardzo ważne.
Tymczasem, z niejakim zaskoczeniem dowiaduję się, że teksty Nadii stały się dosyć popularne, nie tylko w Bielsku i ich wydanie książkowe jest poszukiwane i pożądane. Utwierdza mnie to w przekonaniu, że warto było je zebrać i wydać. Trudno mi obiecywać cokolwiek w kwestii sprzedaży, bo nie ode mnie to zależy, ale chętnych proszę o napisanie maila, postaram się, aby każdy komu na tym zależy, miał szansę na zdobycie własnego egzemplarza "Nieistnień".

promocja po raz kolejny

2010-04-29T22:57:00.002+02:00

Zapowiadany wieczór promocyjny w Książnicy,z wiadomych powodów się nie odbył, chociaż spotkaliśmy się w mniejszym gronie, aby zobaczyć film i minispektakl Justyny, bo młodzież z Rzeszowa przybyła zanim imprezę odwołano. Dobrze nam się gadało, ale mam nadzieję, że nie po raz ostatni. Czekam na wyznaczenie kolejnego terminu w Książnicy i wiem tyle, że będzie to w czerwcu. Zapraszam z góry i proszę, żebyście przybyli, nawet jeśli książkę już znacie.
Tymczasem myślę o rozesłaniu książki do "prawdziwych" wydawnictw. A nuż? Jeśli macie jakieś sugestie, to proszę o wpis.

prezentacja oficjalna

2010-04-09T22:37:00.002+02:00

Zapraszam wszystkich serdecznie w najbliższy poniedziałek o 18.00 do Książnicy Beskidzkiej (BB, ul. Słowackiego 17a) na wieczór promocyjny.
W programie: prezentacja książki (egzemplarze promocyjne!!!), minispektakl ekipy rzeszowskiej i projekcja filmu Justyny. A potem rozmowa...

wielkanoc

2010-04-03T09:53:00.002+02:00

Radosnych Wiosennych Spotkań
z Przyjaciółmi i Rodziną
przy Kolorowym Wielkanocnym Stole,
Smacznych potraw, Smacznych rozmów,
Optymizmu i Odświeżenia

życzą

Lucyna i Gary

jest!

2010-03-11T13:25:00.002+01:00

Książka oczywiście.
Co fajnie się złożyło, także film Justyny został skończony i mamy okazję zaprezentować obie rzeczy razem, w Książnicy Bekidzkiej - 12 kwietnia o godzinie 18.00 (chyba, jeśli godzina się zmieni, skoryguję informację).
Forma książki nieprzypadkowo jak wiadomo jest kołonotatnikiem (bo z jakichś powodów Nadia szczególnie takie właśnie notesy lubiła i miała ich wiele) i kojarzy się z kalendarzem, czyli przemijaniem.
Dzisiaj, przeglądając jeden z wielu tych notatników, natknęłam się na rysunek (nie mam skanera niestety), któremu towarzyszy autoironiczny podpis:
"what angel am I, if I can't stand the weight of my wings?"...

cieszymy się...

2010-02-23T21:52:00.003+01:00

…kiedy nam się coś udaje. Jasne, że tak.
Już wiem, że najpóźniej 12 marca książka będzie gotowa. Na pewno będzie spotkanie promocyjne w Książnicy Beskidzkiej, ale nie wiem jeszcze kiedy. Spotkamy się także w Księgarni Elf (którą przy okazji gorąco polecam – w nowym pięknym miejscu na Wzgórzu dzieje się trochę ciekawych rzeczy i będzie się działo jeszcze więcej…) gdzie książka będzie także normalnie w sprzedaży.
Film Justyny także jest bliski ukończenia więc zapewne spróbujemy połączyć w kilku miejscach prezentację obu dzieł.
O wszystkim będę informować.

A na zdjęciach radość laureatów olimpiady biologicznej, wśród nich – triumfalna Nadia z różą w zębach. Miło popatrzeć na taką radość, na ten moment absolutnego szczęścia.

postępy

2010-02-03T19:23:00.000+01:00

Z wiadomości świeżych najwazniejsza jest ta, że przetarg na druk został rozstrzygnięty, 12 lutego zostanie podpisana umowa i ruszy druk. Pora pomyśleć o dystrybucji i promocji, więc rozważam różne możliwości. Kiedy się skonkretyzują, ogłoszę to także na stronie.
Z wiadomości nieco mniej świeżych: za makietę książki na rzecz WOŚP, nabywca wpłacił 100 zł za co pięknie dziękuję raz jeszcze (nie podaję kto, bo nie wiem czy sobie życzy).
Mój internet bardzo jest niestety wrażliwy na zimę i niesłychanie humorzasty co ma wpływ na brak wpisów. Mam jednak nadzieję, że wraz z ociepleniem się poprawi.

Za to tu na stronie, na odmianę nie mogę wstawić obrazka :-(((

kolejne orkiestrowe granie

2010-01-06T00:50:00.005+01:00

Podobnie jak rok temu roku, Nadia może przy Waszej pomocy wnieść swój wkład w zbiórkę Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, której wolontariuszką była dwukrotnie. W zeszłym roku na aukcję Orkiestry trafiły Jej rysunki i przedmioty osobiste, dzięki czemu pomogła Orkiestrze po raz trzeci sumą ok. 370 zł.
Tym razem do sprzedaży przeznaczam makietę książki poetycko-graficznej "Nieistnienia", która wkrótce (za około 2 miesiące) zostanie wydana nakładem Wydziału Kultury UM w Bielsku-Białej. Jest to wyjątkowy egzemplarz, jedyny, ktory omyłkowo został zszyty z boku, a nie u góry i jako taki zawsze będzie sie różnił od całości nakładu (makieta powstała w ilości 4 szt., więc ten egzemplarz jest jedną z 4 sztuk, a dodatkowo jest inny od pozostałych).

Teksty Nadii w książce dopełniają Jej piękne portrety graficzne utworzone z liter, które kalki z wierszami delikatnie przysłaniają i rozmywają.

Wszystko widać na zdjęciach (licytowany egzemplarz leży za ustawionym pionowo "właściwym")!

Zobowiązuję się dodatkowo dosłać zwycięzcy aukcji egzemplarz "regularnie" wydrukowanego tomiku, kiedy już będzie gotowy.

link do aukcji: http://aukcje.wosp.org.pl/show_item.php?item=319883

piosenka o tęsknocie

2010-01-02T21:32:00.003+01:00

Czekam na książkę, ciągle jeszcze poprawiam i tęsknię.

Zdjęcie zatytułowane przez NADIĘ: „I’m so excited”…

I piosenka, której jeszcze, o dziwo, nie było.

"I need you here"

skies closing wide
darkening down on me
the colours are so weak
they seem to lack sugar
and try their best not to faint

not quite conscious
blunted by the sound
my senses get so weak
they seem to lack sugar
I'm so weak all of a sudden

I need you here
it's just that simple
I need you here
and you are worlds away

all solitudes
all in my scarred dreams
I seem to lack sugar
feel kind of invalid
you're further away than you should

soaked in half lights
self-insufficient
I'm immune to all joy
Siberian archangels
better bring you back to me

I need you here
it's just that simple
I need you here
and you are worlds away

soaked in half lights
self-insufficient
I'm immune to all joy
Siberian archangels
better give me back to you

duma narodowa

2009-12-19T21:26:00.001+01:00

Dlaczego o tym zamierzam napisać? Bo zbliżające się święta przypominają mi, że ciągle jeszcze trochę różnimy się od skomercjalizowanego, zamerykanizowanego świata, w którym Boże Narodzenie to wydarzenie głównie marketingowe i naważniejsze są prezenty (często na kredyt) i dekoracje (niekoniecznie własnoręcznie zrobione), a na kolację z rodziną (jeśli w ogóle) idzie się do restauracji. Podobnie jak przy okazji Zaduszek, opowiadając Gary’emu, jak to wszystko się odbywa, myślę sobie, że powinniśmy te resztki swojej odrębności pielęgnować, nawet, a może szczególnie, jeśli czujemy się obywatelami świata.
Rozmawiałam o tym kiedyś z Nadią po Jej powrocie z Francji. I chociaż nigdy nie miałam poczucia, że jestem jakąś szczególną patriotką, nigdy także nie próbowałam Nadii uczyć takich wierszyków jak: „Kto ty jesteś...”, obie jednak miałyśmy poczucie dumy ze swojej narodowości, które szczególnie ujawniało się w kontaktach z cudzoziemcami traktującymi nas czasem lekko z góry (co zwłaszcza Francuzom się nierzadko zdarza), zadziwionymi naszą kulturą, wiedzą o świecie, znajomością języków... Pamiętam, że Nadia z dumą mi opowiadała, że „przeczołgała” lekko swoją francuską rodzinę i ich znajomych uświadamiając im, że mając kulturę własną niegorszą, tylko słabiej znaną, nie musimy bynajmniej marzyć, aby „pożyczać” ich kulturę, aby aspirować do tego, co im samym wydaje się szczytem, na który powinniśmy próbować się wspinać.
Tak więc życzę Wszystkim Radosnych Tradycyjnych Świąt w rodzinnym i przyjacielskim gronie. Fantastycznych, domem pachnących potraw i prezentów świadczących nie o wielkości portfela, ale wielkości serca! Wspólnego kolędowania z dala od telewizora.

P.S. Wśród prezentów jakie dostałam od Nadii mam parę starych puszek, „zabytkowy” termos”, dziwny peerelowski breloczek do kluczy i tym podobne drobiazgi. Bardzo je sobie cenię.
P.P.S. Właśnie piekę „kawalerskie oczka”; zapach jest niezrównany…

drugi krok zrobiony – wow!

2009-11-24T23:43:00.001+01:00

Wiadomość jest krótka. Decyzja zapadła wczoraj, ale miewam kłopoty z internetem, więc podaję dziś: Wydział Kultury UM w Bielsku wyda tę książkę. Na początku roku będzie przetarg na sklad i druk, no i potem realizacja. Czyli w lutym lub marcu powinno być gotowe.

Naprawdę jestem szczęśliwa, że tak szybko to poszło :-)

makieta czyli pierwszy krok

2009-11-16T15:16:00.002+01:00

Jak już zapowiadałam, zrobiłam makietę książki z wybranymi fragmentami „Nieistnień” plus wybrane teksty angielskie.
Wygląda tak jak na fotografii(ach), co w 90% oddaje wygląd docelowy. Na portrety Nadii zbudowane z literek (co widać w powiększeniu) nakładają się półprzezroczyste strony z tekstami na kalce. Tomik będzie można postawić jak rodzaj kalendarza biurowego, czy też ramki na zdjęcie i przewracać jak strony kołonotatnika. W sensie komplikacji druku, jest to łatwe do zrobienia i niedrogie wydawnictwo, bo druk czarno-biały w całości złożony z liter, bez zdjęć.
Czekam na recenzje profesjonalistów oraz kalkulację drukarni i z tym będę uderzać o wsparcie Wydziału Kultury BB dla wydania tego dziełka. Gdyby jednak ktokolwiek mógł pomóc w znalezieniu większego wydawcy lub wsparcia sponsora, czy w jakikolwiek inny sposób, to proszę o kontakt.

pamięć

2009-10-31T18:54:00.001+01:00

Jutrzejszy dzień jest bardzo szczególny. Jak bardzo, zdałam sobie sprawę dopiero tłumacząc Gary’emu, który jest Anglikiem, o co w tym chodzi, dlaczego nagle my wszyscy porzucamy wszystko, żeby uczcić pamięc tych, którzy odeszli. Czy wiecie jak bardzo to jest w dzisiejszym świecie wyjątkowe? 1 listopada 1984 roku byłam w Paryżu i poszłam na Père-Lachaise (największy i najbardziej znany cmentarz we Francji, gdzie leży sławnych ludzi, m.in. Chopin i Jim Morrison). I ku mojemu zdziwieniu, to wielkie miasto zmarłych było tego dnia tak samo puste jak każdego innego dnia, tylko paru turystów, jak ja, przemykało alejami…
Powinniśmy być dumni, że trwamy przy naszej zaduszkowej tradycji, chociaż już razem z Nadią, obserwując coraz bardziej fantazyjne znicze we wściekłych kolorach i jakże praktyczne sztuczne kwiaty, śmiałyśmy się, że na tych polskich grobach coraz więcej Meksyku…
Ale jakkolwiek by się zmieniały dekoracje, ważna jest pamięć i to morze świateł, które to symbolizują. Zapalmy więc łunę nad miastem i wspominajmy…

A w luźnych notatkach Nadii znalazłam taki cytat, który wlaśnie z pamięcią mi się kojarzy:

“…locked away in an ivory box in a silk cocoon…”
(zamknięta na klucz w pudełku z kości słoniowej w jedwabnym kokonie)

"lights"/"światła"

2009-10-19T19:37:00.004+02:00

Oprócz tekstu „świateł”, dziś takie wiadomości:
1. Niestety film, o którym poprzednio była mowa nie zostanie ukończony na „Lipę”, więc premiera będzie później, ale za to czwórka młodych aktorów z Rzeszowa przyjedzie na „Lipę” i będą tam w najbliższy piątek recytowali wybrane fragmenty „Nieistnień” Nadii. Jestem wzruszona, że z własnej inicjatywy chcą taki hołd Nadii oddać i że te teksty są dla nich na tyle ważne, że chcą się z nimi zmierzyć i podzielić z innymi, a także, że podejmują tę podróż specjalnie w tym celu…
2. Prace nad tomikiem z tekstami poetyckim są coraz bardziej zaawansowane i wkrótce będę robić makietę, a potem szukać wydawcy. Mam wstępną obietnicę wsparcia ze strony Wydziału Kultury, więc szanse są spore.
3. Trudniej będzie z książką łączącą teksty różne z obrazami (fotografiami i rysunkami) – co jest formą bezpośrednio wynikającą z bloga, ale też nad tym pracuję i może też się uda…

A do tekstu wybrałam dwie fotografie zrobione przez Nadię w autobusie nr 2, którym codziennie jeździła do i ze szkoły.
Tu widoczna fascynacja światłem, które jest podstawą budowania obrazu zarówno fotograficznego jak i malarskiego. Lubię je także, bo pokazują, że nawet w codziennych banalnych sytuacjach kryje się piękno.

"lights"
"światła"

lights all over all around
światła wokół wszędzie
lights on surface reflect inside
światła na powierzchni odbijają wnętrze
candlelights and halogens
światła świec i halogenów
lights in mind and lights in glance
światła w umyśle i w ulotnym spojrzeniu

lights on water lights on air
światła na wodzie światła w powietrzu
light your way and light your prayer
oświetl swoją drogę i oświetl swą modlitwę
spotlights on and streetlights out
świecące reflektory i zgasłe latarnie
light your whisper light your shout
oświetl swój szept, oświetl swój krzyk

lights in me and lights on you
światła we mnie i światła na tobie
light your fire and feel it too
rozpal swój ogień i poczuj to też
lights on skin and lights in eyes
światła na skórze i światła w oczach
light the scene and drop the dice
oświetl scenę i rzuć kości

raise your head and let lights glare
unieś głowę i daj oślepić się
light bring grievance if you dare
światło zrani jeśli ważysz się
lights on me and lights in you
światła na mnie i na tobie
shut them down and shut me too
zgaś je wszystkie i zgaś mnie

nieistnienia ekranowe

2009-09-28T22:31:00.002+02:00

W miniony weekend, wraz z poniedziałkiem, były realizowane zdjęcia do filmu „Nieistnienia”, którego scenariusz napisała Justyna Bilik pod wrażeniem tekstów Nadii i Jej go zadedykowała.
Obserwowałam to z boku (część zdjęć zostało zrobionych w naszym domu). Pogoda wyjątkowo dopisała, młodzi aktorzy, którzy przyjechali wraz z Justyną z Rzeszowa pięknie zagrali i teraz trzymam kciuki za ciąg dalszy, czyli montaż, udźwiękowienie, prace końcowe. Jeśli wszystko pójdzie dobrze (a najtrudniejsze jest za nami), to premiera odbędzie się na tegorocznej „Lipie”. O dalszych projekcjach poinformuję na blogu.
I mamy tu kilka zdjęć ze sceny rozmowy Chłopaka z Ojcem.
Poza grającymi (Mateusz i Piotr), widać na nich najważniejsze osoby, dzięki którym ten szalony projekt się ziścił, czyli:
Leszka Buzderewicza i Magdę Duszczyk (czyli Studio Datura – producenta wykonawczego), którzy, nie zapominając o części artystycznej w postaci zdjęć, wzięli na siebie także stronę organizacyjną i techniczną,
Karola Godka – (współ)reżysera, bez którego czujnego oka zapewne trudno byłoby ekipie debiutantów rzecz całą opanować oraz, last but not least,
Justynę Bilik w roli scenarzystki i reżysera, po raz pierwszy, ale pewnie nie ostatni.
Przy okazji premiery wspomnimy jeszcze zapewne o sponsorach, dzięki którym udało się zapewnić profesjonalny sprzęt, ochronę planu, itd., ale nie mając kompletnych danych na razie sobie to daruję.
Cieszę się, że tak sprawnie wszystko poszło i mam nadzieję, że także wynik tej zbiorowej pracy, zainspiruje znowu kogoś do kolejnych działań…
Oby „odgórny” patronat był równie sprzyjający ;-)))

portret symboliczny

2009-08-28T15:34:00.003+02:00

Prezentowany tutaj "portret" Nadii składający się z literek, znaków interpunkcyjnych, cyfr, został wygenerowany przez program napisany przez mojego partnera życiowego – Gary'ego.
Dlaczego symboliczny? Bo, tak jak słowa składają się z liter (głosek), zdania ze słów, opowiadania ze zdań, tak naszą pamięć budujemy z drobnych elementów, obrazów, anegdot, zdjęć, pamiątek, których im więcej, tym bogatszy, żywszy, prawdziwszy obraz osoby, którą przywołujemy. Sama Nadia chyba najtrwalej zapisze się słowami, których tyle zapisała.
Chcę więc by ten portret był, także dla Was, symbolicznym obrazem pamięci składanej z tych wpisów, wspomnień własnych, ziarenek, które sypiemy razem, żeby wykiełkowało coś trwałego...

...nie mogę... czyli skąd „Nieistnienia”

2009-08-11T12:05:00.001+02:00

Ten fragment „Altersight’a’ wyjaśnia, który z bohaterów powieści napisał te teksty, czy wyjaśnia skąd ta forma u Nadii, to już inna sprawa. Wynika z tego tyle, co zresztą już powtarzałam, że między samą autorką a „Nieistnieniami” należy domyślać się pewnego dystansu, można uznać, że nie chciała, aby traktować to dosłownie jako wyraz Jej przeżyć czy przemyśleń. Chociaż, sądząc z tego, że wysłała fragmenty tego tekstu jako autonomiczną całość na „Lipę’, całkiem niezależnie od jego zamierzonej funkcji w powieści, musiała mieć poczucie wartości tych „nazwijmy-to-wierszy”...
Być może także sama była zaskoczona rezultatem swojego pisania.

„- E, nie mogę. Nie powinnam – odparła Hiko, krzywiąc się w czymś w rodzaju uśmiechu. - To jego... "nazwijmy-to-wiersze".
- Co?! Czyje? – Przypuszczenie, które przebiegło przez głowę Cam, było zbyt nieprawdopodobne. O kim jednak ona może mówić? – O kim ty teraz mówisz?
- O Piro, a o kim mówiłam? – Hiko zaśmiała się, widząc minę Carmen.
- ON?! Jego WIERSZE?!
- Ehe. Luźno zatytułowane "nieistnieniami".
- Pokaż, pokaż, pokaż, POKAŻ!!
- Zostaw, puszczaj mnie. Nie dam ci.
- Dlaczego? Też chcę się pośmiać!
Tu przesadziła. Hiko spojrzała na nią ze złością.
- To się nie pośmiejesz. Bo po pierwsze, nie dam ci. A po drugie, gdybym nawet ci dała, to też byś się nie pośmiała. Raczej by cię przydołowało. Wiem, czego się spodziewasz po kimś takim jak on, ale zdziwiłabyś się. Pisze nie gorzej od ciebie tudzież mnie.
- Oj, sorry. No, ale to tym bardziej mi pokaż albo przeczytaj.
- On nie chciał nawet, żebym ja to czytała! Co dopiero ty czy reszta. Ja niektórych kawałków i w życiu bym ci nie pokazała, a inne nawet chętnie, chciałabym to zrobić, ale to... to by było z mojej strony świństwo. Nadużycie jego zaufania.
Cam westchnęła. Sama była nieco zdziwiona, że tak ją zainteresowało, co napisał Piro.
- I o czym pisze?
- O wszystkim. O wszystkim, co się wtedy wokół niego i w nim samym działo. Różne przemyślenia... miał na to sporo czasu. Niektóre cholernie ciekawe, niektóre nawet banalne, ale szczere.
- Pewnie to strasznie ponure. Powiedz, że jęczy, płacze i rozpacza, i pisze peany na twoją cześć, to mnie zniechęcisz.
- Widzę, że cię to cholernie ciekawi. A nie chciałabym, żebyś cokolwiek z tego przeczytała czy usłyszała. Dobrze by było cię zniechęcić, ale do powiedzenia czegoś takiego się nie posunę, to by też było nieuczciwe. Bo naprawdę ciekawie pisze. Przede wszystkim o sobie samym. Trochę jęczy, taak, ale myśli w miarę trzeźwo i sam się z siebie naśmiewa. I jest cyniczny.
- A jakbym go zapytała o zgodę...? – Cam zamyśliła się.
- Już widzę, jak się zgodzi – Hiko uśmiechnęła się ironicznie.

- Piro! Ucieszysz się! – rzekła radośnie Cam, wkraczając do jego pokoju i zamykając drzwi (w przeczuciu długich negocjacji).
- Jeśli masz dobry powód, żeby mnie oderwać od pracy, to niewątpliwie – odparł Piro, nie odwracając wzroku od komputera.
- Poniekąd. Słuchaj! Już wiem, co możesz zrobić, żeby odpokutować przeczytanie przed laty mojego pamiętnika!
- O rany. To ma mnie ucieszyć? Już się boję. No?
- Skoro ty przeczytałeś mój pamiętnik, czyli było nie było, intymne zapiski...
- Boję się, boję się...
- ... To daj mi poczytać twoje, jak Hiko to powiedziała? "Nazwijmy-to-wiersze".
Piro odwrócił się, spoglądając na nią ponuro.
- "Nieistnienia"? – upewnił się.
- Właśnie.
Popatrzył na nią chwilę, po czym znów odwrócił się do komputera.
- To nie jest dobry pomysł – odrzekł.
- Dlaczego? A dobrym pomysłem było, żebyś czytał mój pamiętnik?
- Dlatego, że wstydzę się większości tego chłamu. Tego się nie da porównać z twoim pamiętnikiem, który był całkiem niewinny.
- Nie masz czego! To zrozumiałe, że cierpiałeś i tak dalej! Poza tym Misałcia mówiła, że całkiem dobrze piszesz.
- Nie o to chodzi. Nie chcę, żeby ktoś o mnie wiedział takie rzeczy jak to, co tam napisałem.
- Jeśli je zapisałeś, to znaczy, że tak naprawdę jednak tego chcesz – rzekła Carmen, siadając koło niego.
- Nie. Po prawdzie, to chyba dlatego, że umierałem z nudów. Zresztą sam nie wiem. Poza tym teraz chciałem to wszystko spalić – nie zdążyłem. Zapomniałem o tym chłamie, a teraz Hiko mi już nie pozwoli.
- Widzisz, sam nie wiesz. Myślę, że podświadomie bardzo byś chciał...
- Zejdź z mojej podświadomości, cokolwiek by tam było. Zresztą tobie się cholernie udzielają uczucia innych, więc nieźle by cię przydołowało.
- Hiko też mi tak mówiła. Ale nie boję się tego.
- Poza tym źle byś sobie o mnie pomyślała, bardzo źle.
- Dlaczego tak myślisz?
- Bo wiem, co tam napisałem. I wiem, że wielu rzeczy nie możesz zrozumieć, a raczej, co gorsza, że zrozumiałabyś je źle. Nawet Minamoto nie pojmuje wszystkich moich tam zawartych skrótów myślowych, niektóre z nich rozumiem tylko ja sam, i bardzo dobrze.
- To nie szkodzi. Daj mi szansę. Poza tym, chcesz, żeby cię to już zawsze dręczyło? Nie lepiej wyrzucić to z siebie?
- Naprawdę myślisz, że to cokolwiek zmieni? Za przeproszeniem gówno prawda.
- Tobie się tak wydaje! Pozwól nam zrozumieć!
- Jakim znowu "nam"?! Nie ma mowy. Nawet o tym nie myśl.
- Jesteśmy twoimi przyjaciółmi.
- Właśnie.
- O co ci chodzi?
- O parę rzeczy. Jesteście najlepszymi przyjaciółmi, tak, ale nie jesteście mi aż tak bliscy jak Hiko. Nie przeszkadza mi, że ona wie, zresztą nie powinno, chociaż na początku się wkurzyłem. Nikt z was nie zna i nie będzie znał mnie tak blisko. I dlatego nie chcę, mam opory przed zdradzaniem wam tego, szczególnie, że moglibyście... – Piro zamilkł.
- No?
- Moglibyście źle zrozumieć, uprzedzić się, odwrócić, przestać być moimi przyjaciółmi. Taak, po niektórych słowach przeciwko wam... O, a jak ty byś się zaczęła obwiniać, bo wzięłabyś to do siebie, jak zwykle. A i ja nie mógłbym znieść świadomości, że wiecie o mnie takie rzeczy – mruknął, spoglądając na nią kątem oka.
- Wydaje ci się. Mówiłeś, że się wkurzyłeś, jak Hiko to przeczytała. Ale się z tym pogodziłeś...
- Tak, ale to ona. Nie, nie, nie chciałbym, żebyście wiedzieli.
- Ale...
- Przestań.
- Co ty tam takiego mogłeś napisać, że aż tak protestujesz? O sobie, o nas...
- O sobie? Hmm. Wystarczy ci, jeśli powiem, że jestem sadystą, arogantem, masochistą, bezsilnym tchórzem, pijakiem... przewrażliwionym i patetycznym cierpiętnikiem, cynicznym bluźniercą, aspołecznym szaleńcem, niedojrzałym idiotą... hipokrytą, polegać na mnie absolutnie nie można, literat ze mnie do niczego, a na dodatek cały czas zaprzeczam własnemu istnieniu?
- O! Proszę proszę. Parę nowych pozycji do mojej listy. Zaczyna mnie to coraz bardziej ciekawić. A co napisałeś o nas?
- Sporo gorzkich słów. Wiele niestety prawdziwych, i to jeden z ważniejszych powodów, dla których nie chcę, żeby ktokolwiek to czytał.
- A co napisałeś o mnie?!
- Czy ja wiem, nie pamiętam dokładnie, chyba nic szczególnego. Nie pisałem wiele o poszczególnych osobach. Ale w wielu oskarżeniach wszyscy moglibyście się bez trudu rozpoznać.
- Ach. No cóż. Trudno. Nie udało ci się mnie odstraszyć.
Piro milczał, odpisując na zaległe e-maile.
- A co Misałcia mówiła? – zapytał po jakimś czasie. - Skąd ty w ogóle wiesz...
- Och, miała to w rękach, to zapytałam ją, odpowiedziała, że to te twoje... te tamte, no... wiesz. Ale nie pokazała mi, mówiła, że byś tego nie chciał. Znając ją, nie mam co na to liczyć, jeżeli sam się nie zgodzisz.
- No to w ogóle nie masz na co liczyć, bo się nie zgodzę – odbruknął.
Carmen pokiwała ze zrozumieniem głową, ale nie ruszyła się z miejsca. Piro przez dłuższą chwilę ignorował ją, zajęty pocztą. W końcu spojrzał na nią kątem oka i spytał:
- Co tu jeszcze robisz?
- Czekam, aż się zgodzisz – wampirzyca uśmiechnęła się szeroko. – Wymyśliłam strategię: nie odstąpię cię na krok, zanim się nie zgodzisz.
- No, nie strasz – zaśmiał się. – Zresztą, dobra, prędzej czy później ci się znudzi, jak na razie jakoś to przeboleję. Jednakowoż z łóżka cię wykopię – dodał po chwili, uśmiechając się ironicznie.
- Na łóżko nie licz, skarbie, tam się pchać nie zamierzam – zachichotała Cam.
- No i chwała Bogu. No wiesz... nie jesteś w moim typie.”

były dwa spojrzenia... (z „Nieistnień”)

2009-07-25T23:44:00.001+02:00

Po raz kolejny czytam „Nieistnienia” i po raz kolejny znajduję w różnych miejscach niezwykłe fragmenty, doskonałe i kompletne same w sobie...

(...)
były dwa spojrzenia
jedno takie mocne, jakiego nigdy dotąd nie znałem
drugie takie jasne jak szczęśliwy dzień
to jedno, jeśli jest, to jest twoje
to drugie było moje...
(...)

"little blade"/”mały miecz”

2009-07-15T23:35:00.002+02:00

Nie wiem właściwie jak interpretować ten niepokojący tekst. Próbuję po raz kolejny, ale nadal nie mogę tego uchwycić... Jednak dziwnie lubię tę frazę: „uczucie odrzucenia unosiło się w powietrzu”...

Dziwny tekst, dziwny dzień i dziwne stany... Może to dziwne lato-nielato przeszkadza, może słabość umysłu z gorąca?

Może komuś lepiej się uda.

"little blade"
„mały miecz”

it was a strange day
to był dziwny dzień
a feeling of rejection floating in the air
uczucie odrzucenia unosiło się w powietrzu
everywhere
wszędzie
with every breath
z każdym oddechem
penetrating me deeper
wdzierając się coraz głębiej we mnie
fumes and voices in my head
opary i głosy w mojej głowie
whispers: go ahead, go ahead
szepty: dalej, dalej

a little blade made of bright steel
mały miecz z błyszczącej stali
a little blade'll supply my will
mały miecz wykona moja wolę
(is this a chance for deliverance)
(czy to jest szansą na uwolnienie)

(staying alive i'm dead)
(żyjąc jestem martwa)

possibly last day
może to ostatni dzień
farewell words petrifying in the air
przerażające słowa pożegnania w powietrzu
and everywhere
i wszędzie
loud heartbeating
głośne uderzenia serca
inmost visions blooming red
najskrytsze wizje rozkwitające czerwieni
fumes and voices in my head
opary i głosy w mojej głowie
whispers: go ahead, go ahead
szepty: dalej, dalej

(go ahead. staying alive you're dead, go ahead)
(dalej. żyjąc jesteś martwa, dalej)

a little blade (my hands are shaking)
mały miecz (trzęsą mi się ręce)
a little blade (my eyes are faking me)
mały miecz (moje oczy mamią mnie)
oh (is this a chance for deliverance)
och (czy to jest szansa na uwolnienie)

(staying alive you're dead. go ahead)
(żyjąc jesteś martwa. dalej)

przerwa na porządki i przemyślenia

2009-07-06T10:59:00.001+02:00

Na początek kilka słów o przerwie
– trochę spowodowanej wakacjami, które ma wielu czytelników – więc pewnie rzadziej zaglądają na tę stronę; częściowo klęską żywiołową – czyli zalaną piwnicą, której porządkowanie zajmie mi jeszcze dużo, dużo czasu; i wreszcie tym, że chcę się przymierzyć do przygotowania tekstów Nadii do druku, bo wreszcie pora ten uzbierany materiał jakoś zebrać, zredagować, zaprojektować...
To wszystko powoduje, że wpisy w najbliższym czasie będą rzadsze, ale to nie znaczy, że na tym się ten blog zakończy, więc zaglądajcie proszę, czytajcie wpisy nowe, kiedy będą albo odkrywajcie starsze, które, jak sądzę, też jeszcze można odkrywać na nowo.

Pozdrawiam więc Wszystkich i życzę słonecznych udanych wakacji!

A teraz jeszcze fotografia, którą Nadia sobie wkleiła na pierwszą stronę ostatniego dziennika.

rocznica

2009-06-18T16:38:00.002+02:00

W niedzielę minie rok od śmierci Nadii. Pamiętajcie o Niej. Nie tylko tego dnia.

role, maski – Nieistnienia cz.20

2009-06-15T00:00:00.001+02:00

Zwlekałam z tym, ale oto w końcu ostatnia część z wybranych przeze mnie fragmentów z „Nieistnień”.
Maski, role, to w jakim stopniu my używamy ich, a w jakim one zmieniają nas.
Mnie też to zawsze interesowało. Nawet moja praca magisterska („Ubiór jako sztuka zakładania masek”) była związana z tymi pytaniami. I jak się wydaje, dla Nadii ten teatr życia był równie interesujący. I zastanawianie się nad granicami ról i konwencji, które przyjmujemy i w jakim stopniu jesteśmy je w stanie kontrolować.

(...)

może udawanie raz na czas kogoś innego pomaga
w byciu sobą
albo uwolnieniu się z "ja"
ale co, jeśli zbyt wejdę w rolę?

kiedy rola staje się rzeczywistością
kiedy udawanie - tobą, maska - twarzą
kiedy świadomość - ślepym przekonaniem
przytomność - obłąkaniem

aktor postacią
a postać - władcą marionetek
zapytuję powoli i niedorzecznie

(...)

dialog

2009-06-05T22:28:00.001+02:00

Ważne słowo, jeszcze ważniejszy priorytet – dialog.
Nadia toczyła go na różne sposoby i poprzez różne media. W niektórych wypadkach istnieje jakiś zapis, w innych słowa pozostały tylko w pamięci rozmówcy.

Nie wiem czy zaglądaliście kiedyś na stronę Twittera (link z prawej strony) i czytaliście wpisy Nadii, które są oczywiście tylko częścią tego dialogu, który się tam odbywał (nagle i tajemniczo dla wielu, urwanego). Tylko z tego, co ona sama pisze można czasem się domyślić fragmentów wypowiedzi jej rozmówców. Daje to poczucie braku jakiejś treści, ale jednak także buduje obraz Jej nastrojów.
Dla zapalonych detektywów: istnieje pewna możliwość odtworzenia brakującej części, jeśli wytropi się jej partnerów i wejdzie na ich archiwa...

A poniżej przypadkowo wybrane wpisy Nadii na Twitterze i jeden mały fragment dialogu kompletnego. Znając pewne fakty można także wiele innych okoliczności odtworzyć.

A na fotografii nasza rozmowa na wernisażu zeszłorocznej wystawy Wilkonia. W Jej spojrzeniu także widać tę uważność na dialog właśnie.

“...hopping home.

listening to "music for the masses" and, uh, preparing my daily portion of abusive jokes.

reading some random anime lyrics.

thinking. or not. or... uhh, something like this... like... aw, nevermind. that was random.

tormenting people.

heading downstairs in search of something edible

@ school. by the way, did i mention having 6 english contests this week? if i didn't: i've 6 english contests this week...

have a happy valentine's day everybody, contrary to me

"happiest girl" in snow, now, this is fun.

half asleep before my laptop. comfortably numb, if you will...

"i'm so damn easily amused" or somethin' like that.

am i so scary or is it late already, or what happened...? hey mates, where have you all gone? c'mon, it's saturday, right?...”

Datoineblaze: Yay! @min4m0t0's alive! I think she's cool. I've missed her.
min4m0t0: @Datoineblaze: you have? well... what can i say... i feel honored... :D
Datoineblaze: @min4m0t0: Duh, Silly, you're one of my favorite twitterers :)
min4m0t0: @Datoineblaze: i can only say it again: i feel honored :D

w pętli czasu - „single flames”/”samotne płomyki”

2009-05-31T22:27:00.002+02:00

Bez komentarza, byłby zbyt straszny.

“single flames”
„samotne płomyki”

single flames
samotne płomyki
going astray
błądzące

thousands of liquid lights
tysiące płynnych świateł
floating away in fright
umykających w strachu

we seem to know and to be sure
wydajemy się wiedzieć i mieć pewność
but i'll be down there on the floor
lecz ja będę tam na podłodze
again, again
znowu, znowu

how about you?
a ty?

kto? – Nieistnienia cz.19

2009-05-25T12:23:00.001+02:00

Czas mija, ludzie odchodzą, poznajemy nowych, korzystamy z doświadczeń albo je marnujemy.
Czy umiemy wyciągać wnioski, robić postępy, wykorzystywać ten czas, który mamy? Czy potrafimy zauważyć i docenić co mamy, zanim to stracimy?
Widzę te pytania w Jej oczach. A Wy?

(...)
kto poszedł dalej
kto się zmienił
kto się ustatkował, a
kto wciąż szuka
a kto nie pasuje, odstaje od reszty,
kto jest inny?
(...)

oswojony huragan – Nieistnienia cz.18

2009-05-20T00:49:00.001+02:00

(...)
może jednak nie udawać
aż tyle na ile
stać by mnie było

a więc prawdą prawdę
złudzenie jasnością
pięścią bluźniercę
tylko jak zabić gniew
i wstręt

radzić sobie z samym sobą
nie potrafiąc walczyć z nicością
nie jest możliwe

mały huragan
oswojony
prawie

groteska rzeczywistości
bawi mnie bardziej
niż zwykle
gdy wszystko wiąże się z wszystkim
(...)

”cold blood”/ „zimna krew”

2009-05-17T23:09:00.002+02:00

I oto ten tekst, który zapowiadałam.

Czy można uratować człowieka przed nim samym?

"cold blood"
"zimna krew"

i'm your soul i'm your angelic guardian
jestem twą duszą, twym anielskim stróżem
you are a heavenly wind
ty jesteś niebiańskim wiatrem
you're on a straight way to self-destruction
jesteś na prostej drodze do samozagłady
but for i don't want the world to lose meaning
lecz jako że nie chcę by świat stracił sens
you're not permitted to die
nie pozwolę ci umrzeć

justice
sprawiedliwość
i'm a rushing fire
jestem pędzącym ogniem
i don't agree
nie zgadzam się
you're not permitted to die
nie, nie wolno ci umrzeć

i'm your soul don't you know i won't let go
jestem twą duszą czyż nie wiesz że nie dam odejść
why are you rejecting me
dlaczego mnie odrzucasz
you're on a straight way to destruction
jesteś na prostej drodze do samozagłady
but for it's not too late to save us both
lecz (że) nie za późno ratować nas dwoje
you're not permitted to die
nie wolno ci umierać

justice
sprawiedliwość
how could i be so far away
jak mógłbym być tak daleko
i don't agree, no
nie zgadzam się, nie

why don't you care
czemu ci nie zależy

i'll keep you warm with my breath
ogrzeję cię moim oddechem
i'll keep you alive
utrzymam przy życiu
or i will flow with your cold blood
lub popłynę z twoją zimną krwią
on white flowers next day
na białych kwiatach nazajutrz

krasawice dwie

2009-05-13T23:49:00.003+02:00

Nie mogłam się powstrzymać, żeby nie umieścić tego zdjęcia. Wyżej (wł. na blogu niżej...) opisany bez i Nadia, która się nim upajała. Pasują do siebie, prawda?

Krasawica Moskwy i inne narkotyki

2009-05-10T23:35:00.001+02:00

Poniżej, jeden z nielicznych już, niepublikowanych dotąd fragmentów z ostatniego dziennika Nadii. Przypomniałam sobie o nim z dwóch powodów.
Po pierwsze, znowu palę gałęzie (patrz poniżej). Zdjęcie zrobiła Nadia równo rok temu.
Drugi powód jest taki, że zdarzają się takie dziwne i nieoczekiwane koincydencje... Czytałam ostatnio kilka tekstów Justyny, mogę chyba powiedzieć – koleżanki po piórze Nadii (minęły się na „Lipie”, więc nie była to znajomość osobista). W tym, bardzo dobry scenariusz pt.”Wanilia” o niebezpiecznej spirali narkotykowej. Przypomniało mi to o tym właśnie wpisie do dziennika, gdzie Nadia wypisała sporo cytatów z czytanej wówczas książki Barbary Rosiek „Kokaina” oraz o Jej własnym tekście „Cold blood”, bardzo zbieżnym w duchu, chociaż bardzo różnym w formie, od tekstu Justyny. Tę piosenkę umieszczę na blogu w najbliższym czasie, a tymczasem dziennik.

A jeśli sama autorka „Wanilii” zechce, to może umieści w komentarzu link do swojego scenariusza? Chcę również dodać, że jestem pod wrażeniem także drugiego scenariusza Justyny, zainspirowanego „Nieistnieniami”. Ale to temat na kolejny dialog. Jeszcze do tego wrócę.

21.05.08

"It's alright – it's a-a-l-right to be me, to-be-me. I want to be crazy 'cause you're boring baby when you're straight. I want you to be crazy 'cause you're stupid baby when you're sane."
Milknąć w krzyku? No, ale 15 maja przegapiłam – co nie zmienia faktu, że tym sposobem ten notes, zeszyt, dziennik, słownik, pamiętnik, analfabet – ma mniej więcej rok.
Piszę datę na żółto, ale nastrój mam taki bardziej zielony, podmalowany na czarno jak oczy Amawasji antymonem.
Jutro Darek ma urodziny, jeśli wierzyć jego numerowi telefonu.
Więc w autobusie rano gadałam z Darkiem, a później, jak już wracałam, z Joanną. Głównie o desperatach. I o forsie.
Impreza przy ognisku* fajna była, według moich pijackich kryteriów. Piękne teksty odchodziły, jak od kości, jak od kości. Za ognistą od cycków w dół Liszką łaziłam z kawą...
I wycieczka w góry (tzn. na Szyndzielnię) była fajna, ba, była zajebiaszcza. Jeszcze lepsze teksty szły.

"Kokaina" Barbary Rosiek.
"Kto ma w sobie taką moc, by powstrzymać ciosy?"
"ILE RAZY TRZEBA UPAŚĆ, BY POWSTAĆ NA ZAWSZE? – pytałam w chwilach szarpanych tęsknotą za jednym strzałem" – albo nawet nie za nich, ale jednak.
" Na kolejnym przesłuchaniu przyznałam się, że ukradłam aligatora policjantom z Miami" – oj, biedni.
"DLA KOGO TAK MOCNO UMARŁAM ZA ŻYCIA?"
"Pokochać chociaż na chwilę, czas taki ulotny, zabiegany, prędki jak wspomnienie krzyku. [...] i nic, absolutnie nic nie uchroni cię przed chorobą.”
„Artur Rimbaud słusznie wierzył, że głębokie poznanie potworności duszy rodzi pełnego poetę, prawdziwego poetę.” – pod tym ja, niżej nie-podpisana, podpisuję się...
„Nie śpię ni nie ma mnie na jawie.”, nic nowego.
„Zahipnotyzowała mnie królowa śniegu, oczy doskonale odbijały światło, bez mrugnięcia powiekami.” A mnie Krasawica Moskwy**, rany, tymi bzami też się można naćpać, tak niewinnie.
„Ciało. Dusza. Wieczny rozdźwięk. Kto potrafi je scalić?” – „Heart and soul, one will burn.”
“TO OCZYWISTE, ŻE NORMALNI SĄ POWAŻNIE CHORZY NA PRZECIĘTNOŚĆ, NIEŚWIADOMOŚĆ, wtłoczeni w tryby maszyny produkującej rzeczywistość, ogłupiającą i niosącą inny rodzaj zagłady. Radosne drżenia wolnych myśli natychmiast tłumią nakazy, religie, systemy polityczne.” Tradycyjnie.
„czy wiesz, jaka jest cena wolności? Bywa najsmutniejsza.” Ta dzisiejsza lekcja o byciu olbrzymami...

Wypiłam tę czereśniową herbatkę, nawet dobra. Ach, jakiś anemiczny ten wpis. To pewnie przez ten rachityczny dupopis. Brzyyyyyyyyydko.
A ta „Kokaina” taka Curtisowska trochę w nastroju.
Now to other stuff. Kolacja, a potem lyteratura.

I dopisek z boku uciętej kartki: „UCIĘTE BO SKIEŁZŁO.”
-------------------------------------------------------------------------------

*Impreza przy ognisku to były moje zeszłoroczne urodziny. Miałyśmy pół ogrodu zawalonego gałęziami z wyciętych bądź przyciętych drzew i dlatego postanowiłam połączyć przyjemne z pożytecznym i świętować przy ognisku. Nadzwyczaj się to udało i wszyscy obecni byli zachwyceni m.in. pieczeniem kiełbasek nad ogniem. A nawet udało się jeszcze znaleźć stare ziemniaki, w sam raz do pieczenia w popiele. Duża radocha! I nikomu nie przeszkadzało, że się usmarowaliśmy i najedliśmy węgla.

** Krasawica Moskwy (wł. krasawica maskwy bliższe właściwej wymowy) – to gatunek bzu; posadzonego w zeszłym roku (moi goście urodzinowi ściepnęli się na krzewy właśnie), niezwykle piękny, bladoróżowy, o pełnych kwiatach. Na początku jest różowy, a potem, im bardziej się rozwija tym bardziej bieleje. I na dodatek pięknie pachnie. Niezwykły (chociaż właściwie każdy bez jest niezwykły moim zdaniem, szkoda, że tak krotko kwitnie).
W tym roku kwitnie tylko jedna gałązka (jest jeszcze mały), ofiaruję ją Nadii.

notes for "never spoil you"/notatki do "nigdy cię nie zepsuję"

2009-05-05T22:28:00.001+02:00

Niektóre wersy są, jak już sam tytuł wskazuje, notatkami do zamierzonego tekstu. Ale wiele z nich już w swej niedokończonej formie zawierają wystarczająco dużo treści, zeby mieć o czym myśleć.
Tu, najbardziej podoba mi się to zakończenie: „śmiejesz się”. Też daje do myślenia i dodaje też trochę dystansu do powagi poprzednich wersów.

I jeden z wielu rysuneczków. Gra w kości? O coś?

notes for "never spoil you"
notatki do "nigdy cię nie zepsuję"

i know that nothing could ever spoil you
wiem, że nic nie mogłoby cię kiedykolwiek zepsuć
(nothing - never - spoil you)
(nic - nigdy - nie zepsuje)
no nothing could ever spoil you
nie, nic nie mogłoby cię kiedykolwiek zepsuć
never spoil you
nigdy nie zepsuje
never spoil you
nigdy nie zepsuje

nothing could ever spoil you
nic nie mogłoby cię kiedykolwiek zepsuć\
no never
nie nigdy
and nothing
i nic
forever
na zawsze
you're laughing
śmiejesz się

po co? – Nieistnienia cz.17

2009-05-01T21:34:00.001+02:00

Dziś, bardzo króciutki fragment. I bez komentarza.

(...)
i ni cholery
nie wiem
po co mi to wszystko

jestem równie głupi jak zawsze
możliwe, że
wszystko tylko się zdawało
mignęło i minęło
(...)

czym jest śmierć?... – Nieistnienia cz.16

2009-04-27T21:31:00.001+02:00

Pytanie, postawione w tym fragmencie tekstu, nie zyskuje tam odpowiedzi wprost, jest tylko początkiem rozważań na ten temat.
Nie ma w ogóle jednej odpowiedzi na to pytanie, bo też Ci, co przeszli na drugą stronę, nie mogą nam takiej odpowiedzi udzielić. I nie ma stamtąd powrotu.
Wiele powstało opowieści i mitów, w każdej niemalże kulturze, o tej naszej rozpaczliwej chęci poznania zaświatów zawczasu i przywrócenia tego, co odeszło. Tylko trzy przykłady: od pierwszego znanego nam eposu „Gilgamesz”, zapisanego pismem klinowym w starożytnym Sumerze, którego bohater rozpacza po śmierci przyjaciela Enkidu i wędruje do różnych bogów w poszukiwaniu pomocy, przez mity greckie z Orfeuszem zstępującym do Hadesu po ukochaną Eurydykę, po Dantego, opisującego wszystkie kręgi zaświatów w „Boskiej Komedii”, a do podróży tej skłoniony śmiercią Beatrycze...
I tak od początku kultury do dziś. Bez końca. Coraz więcej wiemy o świecie, w którym żyjemy i nadal nie zbliżamy się nawet do przeniknięcia Tajemnicy i nadal nie przestaje nas to dręczyć.

Wiemy tylko, co jest z tej strony. Pustka, której się nie da zapełnić, brak tego, co, kiedy jest, wydaje się takie banalne: codziennych rozmów, wspólnego jedzenia, czułości w przelocie, nagłego śmiechu w tej samej chwili, dzielenia zachwytami i smutkami, nawet zmuszania się nawzajem do wypełniania uciążliwych obowiązków, sprzątania, wynoszenia śmieci, odrabiania wszelkich zadań. Za tym też można boleśnie tęsknić.

Nieistnienia cz.16

(...)

czym, powiedzcie, jest śmierć?
skąd błysk tak w ułamku sekundy
co znaczy
wiedzieć
i widzieć tak jasno
jak jest jak
być
może

ja nie chcę i nie będę
palić świec
będę siedział w ciemnościach
i będę szczęśliwy

jasność może być
umysłu, przeznaczenia
nie będę się skarżył
zresztą - komu?

może kiedyś zasłużę
na coś dobrego
może kiedyś będę dość dobry

wiele mogę zabrać
wiele mogę dać
wiele stracić zyskać

a gdybym tak zadał kłam
wszystkiemu

tak jak zawsze niezrównoważony
olśniony ciemnością i
w Twoim świetle tak samo ociemniały

niebiosa pozwolą
może wrócę na dawne drogi

myślami idąc powoli, powoli
za ręką
wydobywającą słowa
z pustki

droga zbyt prosta
i myśli zbyt jakby jasne
chociaż...

oto jak naraz można
prawie wszystko i prawie nic
wiedzieć i czuć
na jedno wychodzi

tak czy inaczej potrzebuję snu
tak pięknego
żeby ranił i rany leczył
bolał i koił
zbyt jestem rozsadzony w pył...

(...)

przyjaźń, samokrytycyzm i inne takie... - "mean like me"/"podły jak ja"

2009-04-21T22:45:00.002+02:00

Dlaczego podły (czy podła)? No właśnie, ten tekst oczywiście jest tekstem z Altersight’a i nie należy go przekładać wprost na życie. Ale.
Już jako dziecko Nadia dziwiła się zmiennym sojuszom koleżeńsko-przyjacielskim, co ja mogłam obserwować odprowadzając bądź przyprowadzając ją ze szkoły. Kiedy było troje dzieci (dziewczynek, jeśli chodzi o ścisłość, nie wiem czy chłopcy też tak mają), zawsze w tym układzie była para bliższych w danym momencie przyjaciółek i ta trzecia, chwilowo lekko wykluczona. I ten układ stale się zmieniał. A jak były tylko dwie dziewczynki, to niezmiennie były najlepszymi dla siebie przyjaciółkami. Nadia wyraźnie nie rozumiała jak to się dzieje, że jednego dnia jest tą najukochańszą przyjaciółką, a drugiego jest wykluczona. Ja właściwie przez całe życie nie rozumiem. W każdym razie i wtedy i później, podejmowała rozpaczliwe próby rozwikłania tej tajemnicy. Bolesne i uczciwe w poszukiwaniu, także własnej, winy. Nie wiem czy kiedykolwiek zrozumiała, że to tylko takie gierki strategiczne, które służą testowaniu własnej pozycji w grupie i siły oraz wpływu na innych. Ona przyjaźń traktowała poważnie i była lojalna. Nawet kiedy ktoś ją opuścił, zdradził (a zdarzyło się tak), nie chciała się wyżalić, ponarzekać, zwalić winę na kogoś innego. Próbowała zobaczyć, co w niej samej takiego jest, co doprowadziło do rozłamu. Ten tekst, to jedna z przymiarek do takich trudnych „rozbiorów” relacji z innymi.
Ceniłam w niej odwagę powiedzenia: tak, ja też bywam złośliwa, ja też bywam podła, nie zawsze wszystkich kocham, nie nadstawię drugiego policzka. I odwagę mierzenia się z tym bez pomocy mamy, której tak łatwo możnaby się poskarżyć. Nigdy tego nie robiła, nawet, kiedy ją pytałam wprost, bo przecież nie byłam ślepa. Brała za punkt honoru radzenie sobie z tym samej.
Zastanawiam się tylko, co czują dziś ci, którzy uprzykrzali jej życie: kolega, który permanentnie jej dokuczał w niewybredny sposób, a potem miał czelność służyć do mszy na Jej pogrzebie? Widzieliście żal na jego twarzy? Ja nie.
Koleżanka, która poróżniła ją z dawną przyjaciółką? Paru innych zawistników.
Jednak, na szczęście zdążyła zaznać przyjaźni, jak wierzę, prawdziwej, w której wszystkie strony lubiąc się, mają także chęć, odwagę, wolę, akceptację, znoszenia nawzajem także swoich różnic i wad.
Tu, jedna z takich „zwykłych” chwil, których znaczenie widzimy po czasie...
Z Alex na szkolnym meczu.

"mean like me"
"podły jak ja"

thoughts, blame
myśli, zarzuty
remaining shame
osad wstydu
kind of dishonour
jakaś hańba
kind of disorder
jakiś nieład

i am just what i am
jestem kim jestem
no bigger changes
bez większych zmian
for quite long a time
przez dłuższy czas
and you accuse me
i ty mnie oskarżasz

and i'll get to know
a ja dowiem się
i'll answer you
i odpowiem ci
and no i won't change
że nie zmienię się
if you don't change first
jeśli ty nie zmienisz się pierwszy

thoughts, blame
myśli, zarzuty
remaining shame
resztki wstydu
kind of dishonour
rodzaj hańby
kind of disorder
i nieładu

this has just to hurt
to po to żeby ranić
to have a friend like me
żeby mieć przyjaciela jak ja
mean like me, i know
podłego jak ja, wiem
but you're no innocent too
ale i ty nie jesteś niewinny
we both are guilty
winni jesteśmy oboje
we screwed it all up
spieprzyliśmy wszystko

but does that count?
ale czy to się liczy?
it's just us two
jest tylko dwoje nas
you have only me
masz tylko mnie
i have to stand you
a ja muszę znosić cię

thoughts, blame
myśli, zarzuty
remaining shame
pozostały wstyd
kind of dishonour
jakaś hańba
kind of disorder
jakiś nieład

we'll have to stand it
będziemy musieli to znieść

zła chwila (która trwa) – Nieistnienia cz.15

2009-04-16T23:26:00.001+02:00

Zbliżamy się powoli do końca publikacji „Nieistnień”. Przygotowałam 20 części, więc poza tą dzisiejszą, będzie jeszcze pięć. Mocnych. Coraz mocniejszych. Dotykających Niezrozumiałego. Aż się boję jak bardzo.
Zawsze mam problem, czy zabierać się do jakiejś analizy tekstu, do wykładania jakiejś interpretacji, ale ostatecznie jednak zwykle wydaje mi się, że tekst broni się sam i próby tłumaczenia mogą go tylko spłycić. Niemniej gdyby ktoś chciał mnie zapytać o cokolwiek w związku z tymi tekstami, to służę i odpowiem na każde pytanie, w miarę możliwości.

Chciałabym się obudzić.

(...)
dużo za mało
było
dane
i za późno
i w ogóle nie tak

(...)

naznaczony
ostatnim strzałem w pustkę

zawsze można wygrać
nigdy
też można wygrać

słowa
bez zastanowienia
tak
jednym ciągiem
tak
można żyć
nawet umierać

i dropped it into.

lubię użalać się nad sobą, prawda?
a nad tobą
lubię chyba nawet
jeszcze bardziej

zła chwila
nie lepsza od innych

przyśniło mi się
że cię nie było
to było tak niemożliwe
że się obudziłem
chyba jeszcze nawet nie do końca

(...)

:: esty's l33t statuses :: cz.3 i ostatnia

2009-04-14T20:29:00.001+02:00

I jak to śmietniczku, trochę perełek i trochę niczego (czy może być trochę niczego?). Dla każdego coś innego. I dobrze. To, co dla jednych to śmieci, dla innych to skarby.
Mam nadzieję, że znajdziecie coś dla siebie...

:: esty's l33t statuses ::
IfAPartOfYourBodyGetsBlownAwayInTheREALWorldItSTAYSBlownAway xD
ifapartofyourbodygetsblownawayintheREALworlditSTAYSblownaway
ifapartofyourbodygetsblownawayintherealworlditstaysblownaway

"wishing Jesus Christ a happy birthday"

fall'n cherube, to be weak is miserable doing or suffering

lajf is brutal, plugaff and full of zasadzkas

seest thou yon dreary plain, forlorn and wilde, voyd of light...?
what may be yet regaind in heav'n, or what more lost in hell...?
one who brings a mind not to be chang'd by place or time
...better to reign in hell, then serve in heav'n.

a man without religion is like a fish without a bicycle

"It's only the friends you an call up at 4 a.m. that matter"

Żądza Mordu v. 2.0

C₆H₁₂O₆
C₂H₅OH
b4k4²

"there's no way you're gonna beat me with a burnt out car."
"you know you're an ass."
"funny what that guy does to a person"
"they should've been honored to be breathing the same air as him"

"...if not, I'll be seeing Piro's orange juice." - Largo

FMA fans are WAY weak compared to CSI fans. need proof? write.

tad ejati tad naijati tad dure tad u antike

Czterej z Portierni i Pils

rzeka płynie, my stoimy, pies skacze. xD

put up the barriers, shut down your senses

i'm doing... r3s34rch. / i so wanna be snickelfritz.

and i would have to pinch her just to see if she was real...
...just to watch the smile fade away, see the pain she'd feel...
why do you smile the smile you do?

"being held in frozen hands"
hitomi ha itsumo jueru

love=giving someone the power to hurt you terribly & hoping they don't

zen and the art of slacking off

Biologia - Prawdziwa Nauka O Życiu :3

77 Barton Street, Macclesfield
walk in silence, don't walk away, in silence...
someone take these dreams away
don't ever fade away
i've got the spirit, lose the feeling, take the shock away
no i don't know just why.
"the best possible use"?
anytime, pressurised, overheat, overtired
we were strangers for way too long
questions arise and the answers don't fit into my way of things
walked upon the edge of no escape and laughed i've lost control
existence, well what does it matter? i exist on the best terms i can.
with children my time is so wastefully spent
no words could explain, no actions determine....
i feel it cold and warm / the shadows start to fall
i've walked on water, run through fire, can't seem to feel it anymore
it was me, waiting for me, hoping for something more
when the change is gone when the urge is gone to lose control
a cry for help, a hint of anaesthesia

subsiste sermonem statim

Kurt Ciągnik i jego Lewitujący Cyrk

"hejże, miał rację ten Izaak Newton... zdolny facet!"

society is scum.

mens et manus
"can you bring my dog back to life? you go to MIT, right?"

życie jest jak Odra: niedługie, za to kręte i śmierdzące xD
"życie jest jak Odra: długie, kręte i śmierdzące" xD

"winny śmierci pani syna jest ten, kto go zabił" xD

"Oh, my dear! I fuck you so much!"

"...kiedy niebo przestanie się wahać i runie mi na łeb?"
"Boże mój Boże mój dlaczego mnie nie opuścisz?..."

"no anarchy run is truly complete without toilet paper"

one to bend the rules from the day i’d learned to walk and speak

krówki z probówki, torty z retorty!!! :3

genetycznie mężczyzn więcej różni od kobiet niż od samców szympansa

Wielkanoc

2009-04-09T21:41:00.004+02:00

W zeszłym roku robiłam wielkanocną ilustrację do „Magazynu Ratuszowego”. Zrobiłam wiele wersji i w kilku z nich użyłam fotografii zajączków, kurczaków i koszyka, które Nadia zrobiła z ciasta solnego. Później Nadia zachowała sobie tę wersję, która Jej najbardziej się podobała (w druku ukazała się nieco inna). Pozwólcie więc, że życzenia świąteczne zilustruję tym wybranym przez Nią obrazkiem. I jeszcze fotka naszego stołu sprzed roku, na chwilę przedtem zanim zasiadłyśmy do świątecznego śniadania.

Wszystkiego Dobrego!

"my prison"/"moje więzienie"

2009-04-07T21:59:00.002+02:00

Kiedy tak czytam teksty Nadii, myślę, że to zdumiewające jak wielką intuicją się wykazywała opisując związki i relacje, których nie zdążyła w rzeczywistości przeżyć. Uczucia, o których raczej dojrzali ludzie (tu nie mam na myśli dojrzałości mentalnej, bo tej Nadii nie brakowało, tylko zwyczajne doświadczenie, to, że mając więcej lat za sobą, więcej się po prostu przeżyło – także, rozczarowań) wiedzą jak bardzo są prawdziwe, jak powszechne, jak potrafią dławić, niepokoić, paraliżować.
Skąd ona to znała? Albo dlaczego sobie wyobrażała? Wiem, dużo w tym inspiracji "depeszowych", ale czy to wyjaśnia wszystko?

"my prison"
"moje więzienie"

everyday you watch me fall
każdego dnia patrzysz jak upadam
you watch me walking around
obserwujesz mnie chodzącą wokół
there's something in the way i walk around
coś jest w sposobie w jaki chodzę dookoła
that makes you think
co sprawia, że sądzisz
that i'm not quite with you
że nie jestem całkiem z tobą

let me out of my prison
wypuść mnie z mojego więzienia
help me shake off my chains
pomóż zrzucić moje więzy

everyday you watch me run
każdego dnia patrzysz jak biegnę
watch me running out of myself
obserwujesz jak wybiegam z siebie
there's something in the way i run away
coś jest w sposobie w jaki uciekam
that makes me afraid
co sprawia, że się boję
that i will never get out
że nigdy się nie wydostanę

let me out of my prison
wypuść mnie z mojego więzienia
a prison so soft and plain
z więzienia tak delikatnego i zwyczajnego

let me out of my prison
wypuść mnie z mojego więzienia

every night i watch you dream
każdej nocy obserwuję jak śnisz
you're dreaming of someone else
śnisz o kimś innym

let me out of my prison
wypuść mnie z mojego wiezienia
help me shake off my chains
pomóż mi zrzucić kajdany
let me out of my prison
wypuść mnie z mojego więzienia
a prison so soft and plain
z więzienia tak delikatnego i pospolitego

let me out of my prison
wypuść mnie z mojego więzienia
a prison
więzienia
a pain
cierpienia

...tam tu, a tu ja – Nieistnienia cz.14

2009-04-03T11:17:00.001+02:00

Wyciągnęłam zza szafy swój stary zakurzony obraz. Namalowany jeszcze w trakcie studiów. W szkolnych pracowniach malarskich martwe natury układa się właściwie zawsze z jakichś śmieci: połamanych parasoli, krzeseł, pogiętych puszek, kawałków złomu, rondli, butelek, itd. Tylko od talentu osoby ustawiającej zależy, czy coś interesującego z tego wychodzi. A od talentu malujących, jakie obrazy można namalować. Nie zawsze się chce.
Centralną częścią tej kompozycji było zdezelowane metalowe łóżko i siedząca w nim, jak w klatce, samotna szmaciana lalka.
Dawno nie patrzyłam na ten obraz i jakoś osobliwie ta lalka patrząca w pustkę przypomina mi teraz profil Nadii...
Tu tylko fragment całości. I kolejna część „Nieistnień”.

(...)
miło.

tam gdzieś
tam tu
a tu ja
jeszcze bardziej sam

chociaż jest nas wielu
a każdy inny

wszystko się zmienia
obraca się
staje się przeciwieństwem
i nigdy nie wraca do punktu wyjścia

ciemna strona
w opozycji
do innej, szarej strony

znowu niewyraźnie
znowu nie do mnie
mówię

czy ja naprawdę nie mogę
nic
czy znowu mi się wydaje
nic
dlaczego jest tak cicho?

(...)

jest nijak.
no, może prawie.
nie wiem tylko, jak
właściwie.

po całym tym czasie
tak, już chyba jest po czasie
tylko
co to ma za znaczenie
- ja nie wiem
nie
bo może
jest już po mnie?

(...)

językowy śmietniczek czyli:: esty's l33t statuses :: cz.2

2009-03-31T21:57:00.001+02:00

Oto kolejna, druga i zarazem przedostatnia część zbioru zasłyszanych, znalezionych na takim czy innym śmietniku (TV, internet, itd.) odzywek.
No i jedna z przyjaciółek, z którymi tymi znaleziskami się dzieliła.

Miłej zabawy!

My baby taught me how to be

Beat me out of me

Rape me my friend

"nie wszystek zdechnę" xD

the call of MH.
the call of MT.

"suddenly we find ourselves talking for a long time..."

kill you to be on high, love to be on fire

"nigdy nie słuchają" - H(Horatio) Caine

Rudy, OGNIA!!! xD

*** Speedle Christ Superstar ***

"the Ultimate Speedism"

"Then I'm Going To Arrest Your Cheap, Tequila Pushing Ass..."
"I Love Hotel Rooms. Body Fluids Everywhere." (Speed, as well)
"Why's it always gotta be in the toilet?"
---> naspeedowani jacyś xD

gdzie "Need 4 Speed" zyskuje nowe znaczenie xD

dazed and confused.

death by speed overdose.

więc tak: Gahan na fonii + Cochrane na wizji + czaj + precelki...
LP3 na fonii + Cochrane na wizji + czaj + placek śliwkowy...

NiechŻycieBędzieWiecznymiWakacjami!PełnyLuz,PełneSłońce,PoProstuMiami!!

"who knows where thoughts come from, they just appear....mm hmm"
"would you mind taking that tea and drinking it over there?" xD
"thank you, Eddy" xD
"are you pissed off, Joe...?"
"i think it's recirculating"
"what's with today today?"

"do you think i could mail a running chainsaw to someone?"

Itty Bitty New York City ^^

CSI: kryminalne zagadki Z JAJAMI xD

if you can't solve a problem, it's 'cause you're playing by the rules.

"to dla twojego dobra BRUDASIE!!" xD

Las Vegas, Las Palmas, Las... Cygański xD
San Francisco, San Sebastian, San...domierz xD

dziękuję mojemu tatusiowi za szczęśliwe dzieciństwo xP

"the only thing I cuddle up with at night is my good ol' Sig P230"...

"women programmers have a special power, unknown to men..."

did you know that 7/5 of all people don't understand fractions?

i like to frighten small children

Świąt Na Wysoki Połysk Życzą Glanoludki :D

iluzje -Nieistnienia – cz.13

2009-03-30T12:27:00.001+02:00

Ten fragment „Nieistnień” właściwie jest jakby aneksem do wiersza „literatura”, który był już dawniej prezentowany.
A obrazek to zestaw kilku wersji kolorystycznych zadania na temat iluzji optycznych, które Nadia wykonała na jakiś przedmiot w szkole w grudniu 2007 i na tyle jej się to spodobało, że już w domu bawiła się tym dalej. Wokół nas, także w sobie, mamy mnóstwo iluzji, mami nas mnóstwo iluzji.

(...)
stanowczo nie nadaję się na poetę.
de facto większość
a przynajmniej
wielu
poetów
nie nadaje się na poetów
może stąd tyle beznadziei
w literaturze.
(...)

"angelic"/,,anielska”

2009-03-27T23:09:00.002+01:00

Mogłaby spełnić każde życzenie?

"angelic"
"anielska"

i'd say: divine
powiedziałbym: boska
look how she's beautiful
patrz jakaż ona piękna
with this angelic look on her face
z tym anielskim wyrazem twarzy
with a starry halo around
z gwiaździstą aureolą wokół
and embroidered wings
i haftowanymi skrzydłami

yes, absolutely angelic
tak, absolutnie anielska

in the winged dreams
w skrzydlatych snach
they give her company
oni jej towarzyszą
among the feathers and the veils
pomiędzy piórami i welonami
every wish is fulfilled
każde marzenie jest spełnione

i'd say: different
rzekłbym: inna
of some other origin
jakiegoś innego pochodzenia
with a distinct identity
z wyrazistą tożsamością
with absolute consciousness
absolutną świadomością
stepping among the clouds
stąpająca pośród chmur

yes, absolutely angelic
tak, absolutnie anielska

in the winged dreams
w skrzydlatych snach
she could know anything
mogłaby wiedzieć wszystko
among the feathers and the veils
pomiędzy piórami i welonami
she could have any will
mogłaby spełnić każde życzenie

:: esty's l33t statuses :: cz.1

2009-03-24T21:21:00.001+01:00

Znaleziskom, wydaje się, nie będzie końca.
Oto kolejne zabawne (przeważnie) notatki Nadii. Wiele po angielsku, ale tu akurat tłumaczenie najczęściej nie ma sensu, więc musicie sobie radzić sami. A skąd pochodzą? Z najróżniejszych źródeł, chyba najwięcej z internetu, inne z tekstów piosenek, inne z rozmów, gazet. Czyli nie ma reguły.
A czemu służyły? Chyba niczemu poza gromadzeniem “bo może kiedyś się przyda”. Kiedy szyłam patchworki, kolekcjonowałam różne szmatki, bo mogły się przydać, a to są takie słowne „łatki”, które pewnie też tworzą swoisty patchwork. Znowu będą części, bo dużo tego. I dziś pierwsza.

:: esty's l33t statuses ::

"I think God is the greatest jelly donut in existence." (machall.com)

Aziz, light

bo pustka nie ma blizn i ran, składa się z zimnych ciemnych ścian
(Nick Cave, w tłum. Kazika)

les femmes sont de Venus, les hommes mangent des Mars :D
(kobiety są z Wenus, mężczyźni jedzą Marsy – Mc Solaar)

'excuse me, have you seen my arm? it fell off somewhere around here.'

myślę, więc jestem... w więzieniu.

bombay sapphire? baldurs gate 2? trąbale? :D

Ok, Largo, whatever drugs you are on, I want some.

It sucks in ways that I didn't think suck could suck.

and now we are strangers, walking hand in hand into the night...

moving clockwise, falling dreamwise

make the world a happier place... kill an emo.

i'm not prejudice. i hate everyone equally.

:: The Low Frequency In Stereo ::

some dreams are like vanilla ice cream with some strong drugs in it
alt: vanilla ice cream + drugs

modems suck in ways i can't even describe,other than to say they suck.

"wielkość kłopotów jest wprost proporcjonalna do wielkości dzieci" xD

for those of you who don't already know, modems suck...

"super disaster-rific and amazingly suck-tastic"

potrzebuję opisu, no dobra - co mnie dzisiaj wkurwiło?

i need a status, ok - what has pissed me off recently?

australian indoor rules quiddich. kids, don't try this at home.

sp34k my l4ngu4g3

What is the difference between a duck? One of its legs are both the same!
http://f8d.org/?c=20

for the love of god and all things online...

"I'm going to hell for that bit, and you're all coming with me!"

it rocks in ways that rocking wasn't meant to rock.

mass ma sake?! MASS MA SAKE, JA CHCĘ DO MASSA! JA CIE SAKE!!
mass-ma-sake-maaaaasssssssakra.

“climax” / ,,kulminacja”

2009-03-22T18:56:00.002+01:00

To tekst o głodzie miłości, o głodzie bliskości, wiecznym poczuciu niedostatku, szczęściu i nieszczęściu bycia razem. O niepokoju, który nie pozwala nam zadowolić się tym, co jest.

"climax"
"kulminacja"

when i see you
kiedy widzę cię
i want you to touch me
chcę abyś mnie dotknął
when you touch me
kiedy mnie dotykasz
i want you to kiss me
chcę abyś mnie pocałował
when you kiss me
kiedy mnie całujesz
i still want more
ciągle chcę więcej

when i think of you
kiedy myślę o tobie
i want you to be close
chcę żebyś był blisko
when you're close to me
kiedy jesteś blisko
i want you to be closer
chcę byś był bliżej
when you're close enough
kiedy jesteś wystarczająco blisko
i want to forget the pain
chcę zapomnieć o bólu

when you're away
kiedy cię nie ma
i want you to miss me
chcę byś tęsknił za mną
when you miss me
kiedy za mną tęsknisz
i want to be with you
chcę być z tobą
when i'm with you
kiedy jestem z tobą
i want to stay for all eternity
chcę zostać na wieczność

when i'm sad
kiedy jestem smutna
i know you'll console me
wiem że pocieszysz mnie
when i'm too happy
kiedy jestem zbyt szczęśliwa
you know how to break me down
wiesz jak mnie załamać

when you kiss me
kiedy mnie całujesz
i still want more
ciągle chcę więcej
when you're close enough
kiedy jesteś wystarczająco blisko
i want to forget everything
chcę zapomnieć o wszystkim

you know how to break me down
wiesz jak doprowadzić mnie do rozpaczy

komunikacja ponownie

2009-03-20T12:09:00.002+01:00

Zastanawiam się często nad tym, co tak trafnie Nadia ujęła w tym tekście. Jak to się dzieje, że mamy coraz więcej narzędzi służących komunikacji, a coraz częściej dotyka nas poczucie, że właściwe porozumienie gdzieś na tych łączach się zawiesza. Wysyłamy w eter mnóstwo słów i czekamy na odzew mniej więcej tak długo jak na odzew ze strony hipotetycznych mieszkańców kosmosu. Słowa krzyżują się na łączach, a wcale nie ma więcej rzeczywistego dialogu. Nie rozmawiamy tylko monologujemy. Każdy sobie.
Przesadzam oczywiście, wyjaskrawiam, ale problem chyba rzeczywiście jest. Zaniedbujemy „zwykły” kontakt, bo przecież jutro możemy zadzwonić, wysłać maila, pogadać przy użyciu komunikatora... Tyle możliwości!

Póki kontakt się nie zerwie.

"communication"
,,komunikacja”

communication, communication...
komunikacja, komunikacja...

connection lost
połączenie zerwane
something doesn't work properly
coś nie działa właściwie
someone is out of reach
ktoś jest poza zasięgiem
turned away, turn around
odwróć się, obróć się

stop pretending
przestań udawać
start communicating
zacznij się komunikować

connection lost
połączenie zerwane
you don't function properly
nie działasz właściwie
playing out of reach
umykając poza zasięg
turned away, turned away
odwróć się, odwróć się

stop this hate
przestań już nienawidzić
you have to communicate
musisz się komunikować
stop this hate
powstrzymaj nienawiść
communicate, communicate...
komunikuj się, komunikuj się...

you'd better not lose control
lepiej nie trać kontroli
you'd better care
powinno ci zależeć
this is a warning
to jest ostrzeżenie
kind regards
uprzejme wyrazy szacunku

connection lost
połączenie zerwane
you don't function properly
nie działasz właściwie
playing out of reach
umykając poza zasięg
turn around, turn around
odwróć się, obróć się

communicate with us
komunikuj się z nami
disabled middle class
upośledzoną średnią klasą
communicate with the mob
komunikuj się z tłuszczą
communicate with the swarm
komunikuj się ze stadem
you'd better care, you've been warned
powinno ci zależeć, zostałeś ostrzeżony

stop controverting
przestań się spierać
start communicating
zacznij się komunikować

connection lost
połączenie zerwane
you don't function properly
nie działasz właściwie
playing out of reach
umykając poza zasięg
turned away, turned away
odwróć się, odwróć się

communication, communication,
komunikacja, komunikacja
communication, communication,
komunikacja, komunikacja
communication, communication...
komunikacja, komunikacja...

failed
zawiodła

asymetria

2009-03-18T22:25:00.001+01:00

Zastanawialiście się pewnie jak to możliwe, że z jednej strony, Nadia była pełną humoru osobą, cieszącą się różnymi aspektami życia, rozsmakowaną w dobrych rozmowach, dobrych książkach, dobrej muzyce i dobrym jedzeniu. W ludziach. Pełną życzliwości, nie tylko dla przyjaciół. Potrafiącą pocieszyć, dodać innym odwagi. Zadowoloną ze swoich osiągnięć, pełną nadziei. I kochającą wygłupy nastolatką.
A z drugiej, poważną osobą, piszącą smutne, pesymistyczne teksty, które zwłaszcza teraz brzmią wręcz złowieszczo. Dojrzałą ponad wiek, przenikliwie patrzącą i rozumiejącą także ból istnienia.
Jednak to nie sprzeczność. Przecież każdy z nas ma (co najmniej) dwie strony, nawet księżyc podobno, a nasze twarze nigdy nie są dokładnie symetryczne.
Zrobiłam taki mały eksperyment, zestawiając dwie strony twarzy z fotografii Nadii w dwie różne twarze: jedną jasną, uśmiechniętą, drugą ponurą i patrzącą spode łba.
Ale dopiero ta trzecia, niesymetryczna i zawierająca w sobie tamte dwie, jest prawdziwa.
I tak samo osoba doświadczająca i jasnych i ciemnych stron życia jest dopiero pełna.

śmiech – LOL

2009-03-15T23:49:00.001+01:00

LOL (laughing out loud – gdyby ktoś nie wiedział...), to bardzo często przez Nadię używany skrót. Bo i śmiech (głośny, na sali, pusty, czy każdy inny, poza bezmyślnym) odgrywał w Jej i moim życiu wielką rolę. Nadia zdobywała nim przyjaciół, leczyła smutki, walczyła z głupotą.
Chyba niektórzy ludzie widząc mnie czasem teraz, dziwią się, że nadal z pewnych rzeczy potrafię się śmiać. Ale jeśli już człowiek ma jakieś poczucie humoru, to ono nie znika, nawet jeśli dotyka nas tragedia. Rzeczy śmieszne nadal są śmieszne, absurdy nadal są absurdalne, ale przedwczesna śmierć nadal jest równie bezsensowna, chociaż z innych spraw się śmiejemy.
Nie ufam ludziom pozbawionym poczucia humoru. Dlaczego? To proste. Żeby się z czegoś śmiać trzeba mieć dystans do tego, z czego się śmiejemy, a dystans lepiej pozwala zobaczyć skalę rzeczy (także problemu) i umieścić w odpowiednim miejscu na skali (nie)ważności.
Brak dystansu jest niebezpieczny, czasem nawet prowadzi do fanatyzmu. Więc wolę tych, co umieją się śmiać, także (albo zwłaszcza) z siebie. Są zdrowsi i mądrzejsi niż ci zawsze poważni (zgadzam się z Gombrowiczem, że: „im mądrzej, tym głupiej” – szczególnie jak się już we własną mądrość zanadto uwierzy...)
Wg De Mello (tutaj cytującego Mistrza, opowiadajacego uczniom swe kolejne stopnie wtajemniczenia), którego tak Nadia ceniła, śmiech to najwyższa forma modlitwy, czy też zbliżenia do Boga: „...dziś zabiorę cię do najgłębszego sanktuarium świątyni, do serca samego Boga. I zostałem poprowadzony do Krainy Śmiechu”.

Fotka: Alex i Esty; dużo się razem śmiały.

W dziennikach Nadii pełno było krótszych i dłuższych śmiesznych tekstów; dziś kilka tych z marginesów (powinny być jeszcze do nich rysunki, ale nie mam przygotowanych):

Zaznaczam, ze to nie dziennik, ale nocnik... Cortazar

Wkurza mnie ten długopis. Muszę sobie kupić tańszy

Imprez przy ognisku fajna była, według moich pijackich kryteriów. Piękne teksty odchodziły. Jak od kości, jak od kości.

Kiedyś, jak byłam mała, to zawsze rysowałam postaci o 3 (słownie trzech palcach.
Patrzyli na moje rysunki i mówili, że jestem jakaś inna... NO BO JESTEM.
(tu rysunek dziewczynki-diabełka o 3 palcach)

KOCHAJ SZATANA, KUP MU KREDKI (ale tylko czarne!)
(tu rysunek dziewczynki-szatanka mówiącej: a gu, gu...)

tak na marginesie:
a tak w ogóle to jak byłam malutka, nie znosiłam facetów. Wreszcie zaakceptowałam jednego – a po latach dowiaduję się, że to gej. Ło rany...

uwaga, lol.
do galerii jechałam z Markiem. Przejechaliśmy na czerwonym. Marek zacytował kumpla: ,,na zielonym to każdy głupi potrafi!” prawda.

see you later, operator

pustka - Nieistnienia cz.11

2009-03-09T20:07:00.001+01:00

Zgadzam się z Adamem, że nie każda nicość, nie każda pustka, jest zła. Czasem pustka koi, ale i czasem boli, jak w tym tekście, może też domaga się wypełnienia?; a może jest niezbędna, żeby w niej zauważyć to, co ważne, a wyeliminować to, co zbędne? Żeby myśleć w spokoju.
W tym fragmencie daleko jednak do wyciszenia właściwego medytacji, to raczej pustka zagubienia i bezradności. Dobrze ją znam.

(...)
pustka
pustka
nic
zero
brak
nierzeczywistość
wszystko mnie wkurza
bezbolesność rani
wszystko boli
to miejsce boli

pustka!!!

(...)

i ja
ja tu
sam
bez siebie
i tylko ze sobą

(...)

najgorsza jest cisza
i obojętność
i to rzeczowe podejście
i to bycie gdzieś poza
gdy się jest
samym sednem
ślepota, gdy się jest okiem
cyklonu czy innego kataklizmu
- nie można wiedzieć
nie można zapobiec
nie można się zaangażować
nie można odcierpieć swojego
i nie widzi się
szkód
jakie można wyrządzić
jakie już się wyrządziło
innym
a zwłaszcza sobie
(...)

arkady

2009-03-06T23:41:00.002+01:00

Tajemniczy tekst, trudny do zanalizowania, nie potrafię wprost powiedzieć o czym. Wzbudza niepokój, przywołuje niejasne obrazy; jest jak sen; choć nie można uchwycić w nim logiki, odciska się w duszy i coś we mnie zmienia. Skojarzenia napływają i odpływają, ale nie da się uchwycić sensu i nawinąć go jak nić na szpulkę.
Taak, a moje słowa jeszcze bardziej to gmatwają...
Chociaż, czy jaśniej znaczy zawsze lepiej?

Interesującej lektury!

“arcades”
„arkady”

in the arcades
w arkadach
like a rib cage
jak w żebrowanej klatce
wanting to set something alight
chcąc coś podpalić
waiting to get somewhat alive
czekając by nieco ożywić
the time is now, slipping away
czas jest teraz, wyślizgując się
or is it not, slipping away
lub też nie jest, wymykając się
sleeping away with the burden of dreams
uciekając w sen pod brzemieniem marzeń

say it now
powiedz to teraz
any second now say it
w każdej sekundzie teraz to mów
i tell you i couldn't be happier
nie mogłabym być szczęśliwsza, mówię ci
it's just about some kind of consciousness
to jakiś szczególny rodzaj świadomości
i can't keep lasting just for now
nie mogę zatrzymać go tylko na teraz

it's too simple to know for sure
to zbyt proste by wiedzieć na pewno
i know some might think they do
ja wiem że niektórzy myślą, że wiedzą
but if best is worse less is more
lecz, jeśli lepsze jest gorsze, mniej jest więcej
we're not black neither white nor grey
nie jesteśmy ni czarni ni biali ni szarzy

zdjęciom ufać czy nie? – Nieistnienia cz.10

2009-03-03T21:59:00.001+01:00

Ja ufam, bo tylko to mi zostało i chociaż nie zastąpią osoby, to jednak bardzo je sobie cenię, choćby były tylko protezą pamięci. Z czasem nawet, w każdym widzę coraz więcej; najpierw może ładny obrazek, potem nastrój, smutek, zamyślenie, uśmiech, ironię, pytanie?
Dobrze, że są.

Nieistnienia cz.10
(...)
nie należę do siebie
bo gdybym należał do siebie
to byłbym niczyj
a będąc twój
nie zależąc od siebie samego
mogę mieć chociaż nadzieję
też niczyją.

rzecz jasna.
jest jasno
chyba trochę wcześniej wróciłem.
całkiem możliwe

możnaby zapytać
kogoś
ale właściwie po co?
żadne ślady w pamięci
nie powstają bez przyczyny.

ale jednak
już jest późno. szybko
zrobiło się późno. tym lepiej.

kochanie
narysuj mi potrzaskanego aniołka
bo odbiciu w lustrze nie wierzę:

to mam być ja
podobno.
to mi się wyjątkowo nie podoba
nie wiem jak kiedykolwiek mogło.
jedyne moje odbicie możliwe do zaakceptowania
to było w twoich oczach.
twojego spojrzenia tu nie znajdę,
gdzie jest reszta ciebie, nie wiem
a zdjęciom też nie ufam.
(...)

na teraz, na chwilę...

2009-02-26T22:29:00.002+01:00

Kolejny tekst; już był, ale bez tłumaczenia. I jak wiele z nich, o marności naszego życia, naszych złudnych miraży, poszukiwań, może o naszej pysze i arogancji w próbach zdobycia szczytów, ale także o drodze, która sama w sobie jest celem.

life
życie

we've reached the top and guess what we found
doszliśmy na szczyt i zgadnij cośmy znaleźli
well we found nothing
no więc nie znaleźliśmy nic
we're at the peak
jesteśmy na samym szczycie
we feel how we're weak
czujemy jak jesteśmy słabi
but what does matter all this emptiness
lecz jakie znaczenie ma cała ta pustka
this is the point we're at
to jest punkt w którym jesteśmy
for now
na teraz
for a moment
na chwilę
until a change
do zmiany
a flash turns it upside down
jeden błysk wywróci to do góry nogami

we've reached the deepest depths
osiągnęliśmy najgłębszą głębie
we're down here
jesteśmy tu na dole
down in heaven down in hell
na dole w niebie, na dole w piekle
in life's chasm
w otchłani życia
we're on the bottom
jesteśmy na dnie
and we feel the goodness
i czujemy tę dobroć
this is the point we're at
to jest punkt w którym jesteśmy
for now
na teraz
for a moment
na chwilę
until a change
do zmiany

we're down here
jesteśmy tu na dole
and we're happy
i jesteśmy szczęśliwi
because this is the change
ponieważ to jest ta zmiana
because there's a motion
ponieważ to jest ruch
life's a struggle
życie jest zmaganiem
life's a miracle
życie jest cudem
life's an attempt
życie jest usiłowaniem
an endless going maybe nowhere
i bez końca zmierzaniem może donikąd

o niepokojącym uczuciu nicości/about the disturbing feeling of nothingness

2009-02-24T21:17:00.002+01:00

"about the disturbing feeling of nothingness"
"o niepokojącym uczuciu nicości"

calm just like now
tak spokojnie jak teraz
as i sit here in the corner
jak siedzę sobie tutaj w kącie
among empty walls
pomiędzy pustymi ścianami
overwhelmed by the happiness
przytłoczona szczęściem
of being all alone
bycia zupełnie samą
and as my words flow gently
i tym, że moje słowa płyną łagodnie
to return echoing from the walls
aby się odbić echem od ścian
wanting to achieve some meaning
chcąc zdobyć jakąś treść
i'd like to have any meaning...
chciałabym nadać im jakiś sens...

(can you hear me now?)
(czy słyszysz mnie teraz?)
restless stream of thoughts
niespokojny potok myśli
before my eyes
przed moim oczami
my wings are fluttering
moje skrzydła trzepoczą
and clattering
i stukoczą
and in my ears it sounds so heavenly
a w moich uszach to brzmi tak niebiańsko
that the pain is hard to stand
że ból jest nie do wytrzymania
i flow like spilled blood
i płynie jak rozlana krew
as i stare at the clouds
kiedy wpatruję się w chmury
in a shape of flying saucers
o kształcie latających spodków

Niezwykły tekst. Widziałam kiedyś chmury w kształcie latających spodków. Na płonącym niebie, we Francji.

ponadpokoleniowe porozumienie

2009-02-22T13:15:00.002+01:00

Pani Iza przypomniała piosenkę Stinga „Fragile” w związku z poprzednim zamieszczonym tłumaczeniem.
W wielu tekstach Nadii można dopatrzyć się podobieństw czy nawiązań do innych piosenek. W końcu wszyscy doświadczamy podobnych uczuć, tylko bardziej lub mniej sprawnie umiemy je wyrazić.
I ta piosenka poniżej, chyba jeszcze bardziej kojarzy się z „Fragile”, a kolejna od razu nasuwa myśl o „Every Breath You Take”, też Stinga, tyle, że jeszcze jako „Policjanta”. Nie starzeją się te piosenki, te teksty, więc i nie dziwota, że przemawiają do ludzi różnych generacji.

"liquid flame"
„płynny płomień”

you're so fragile now
jesteś teraz tak kruchy
your eyes beg for help
twoje oczy błagają o pomoc
is that a tear on your cheek?
czy to łza na twoim policzku?
is it possible that you feel...?
czy to możliwe, abyś czuł...?
but whatever it means
lecz cokolwiek to znaczy
wherever you've run
dokądkolwiek pobiegłeś
however deep you hide
jakkolwiek głęboko się kryjesz
you're helpless in my memories
jesteś bezbronny w moich wspomnieniach
in my imagination
w mojej wyobraźni
i can do anything to you
mogę zrobić ci cokolwiek
i still keep on fantasizing
ciągle nie przestaję marzyć

you're a liquid red flame
jesteś płynnym czerwonym płomieniem
you're a blush of shame
jesteś rumieńcem wstydu
you're a bird caught and bound
jesteś ptakiem złapanym i spętanym
you're an empty silent sound
jesteś pustym cichym dźwiękiem
you're a china figure to crack
jesteś porcelanową figurką, która pęknie
you're the love that i lack
jesteś miłością, za którą tęsknię

"altered"
"zmieniona"

in every second thinking about you
w każdej sekundzie myśląc o tobie
in every second breathing your air
w każdej sekundzie oddychając twym powietrzem
every second is desiring
każda sekunda jest pragnieniem
in every second i'm living for you
w każdej sekundzie żyję dla ciebie

and i feel every second so strongly
i czuję każdą sekundę tak mocno
you move me
poruszasz mnie
you alter me
zmieniasz mnie

in every second thinking about you
w każdej sekundzie myśląc o tobie
in every second following your lead
w każdej sekundzie podążając za tobą
every second remembers your touch
każda sekunda przypomina twój dotyk
every second i'm drowning in love for you
każdej sekundy tonę w miłości do ciebie

care about me
troszcz się o mnie
just a little
choć trochę
just a little will do
choć trochę wystarczy mi

every second is desiring
każda sekunda jest pragnieniem
every second remembers your touch
każda sekunda przypomina twój dotyk
every second i'm drowning in love for you
każdej sekundy tonę w miłości do ciebie

i enjoy every second so strongly
cieszę się każdą sekundą tak mocno
you move me
poruszasz mnie
you alter me
zmieniasz mnie

po kim te oczy

2009-02-19T16:14:00.003+01:00

Ponieważ wiele osób zwraca uwagę na piękne fotografie Nadii, a zwłaszcza oczy, postanowiłam pokazać kilka zdjęć rodzinnych. Spróbujcie sami porównać i zobaczyć, skąd te oczy czy skąd te usta, skąd ten uśmiech, itd.
Taka mała galeria przodków...

Na zdjęciach:
1. pradziadek Emil Jaskólski
2. prababcia Katarzyna Jaskólska
3. babcia Nadia i na tym samym zdjęciu jej bliźniaczka:
4. ciocia-babcia Wiera
5. babcia Nadia x 2
6. mama Lucyna
7. tata Luc
8 i 9. Nadia 2-miesięczny niemowlak
10. Lucyna, ok. 1,5 roku
11. Nadia w podobnym wieku

jak jedna chwila może zmienić życie człowieka...

2009-02-16T20:37:00.002+01:00

Następny tekst z tłumaczeniem. I znowu powstrzymam się od własnego komentarza, bo wszystko jest tak klarowne, tak trafne, tak przejmujące...

"269th"
„269-ty”

oh look
och spójrz
blood looks so beautiful on fresh snow
krew wygląda tak pięknie na świeżym śniegu
well i wasn't looking for entertainment
wiesz, nie szukałam rozrywki

and look
i patrz
how a moment can change a man's life
jak jedna chwila może zmienić życie człowieka
though i think we still could be together (if)
choć uważam, że nadal moglibyśmy być razem (jeśli)

you see
zobacz
how calm and blissful can it be here
jak cicho i błogo może być tutaj
when i tell you it's all right, all, all right now
kiedy ci mówię, że wszystko jest w porządku, wszystko, teraz wszystko jest w porządku

and see
i zobacz
how a moment can spoil a man's life
jak jedna chwila może popsuć życie człowieka
if you don't comply with the rules
jeśli nie przestrzegasz zasad
i've told you
mówiłam ci

oh look
och patrz
blood looks so beautiful on fresh snow
krew wygląda tak pięknie na świeżym śniegu

głos Boga – nieistnienia cz.9

2009-02-14T23:29:00.001+01:00

(...)
głos
Boga
miło byłoby usłyszeć choćby z taśmy
zawsze byłoby to coś
tymczasem
tylko ciemność
i to nierównomierna

nów
całe szczęście
bo inaczej
ciężko byłoby
chyba nawet zasnąć
(...)

Też chciałabym Go usłyszeć. Ale mi się nie udaje.

nieistnienia cz.8

2009-02-13T12:43:00.002+01:00

(...)
a jednak teraz mi was brakuje
po tak krótkim czasie
tylko trochę
i z lekka niepewnie

niepewnie stawiam kroki
powoli i ostrożnie
w nowym świecie

rozpędzam się
biegnę
lecę
żeby się rozbić
żeby coś
żeby tylko nie pamiętać
żeby nic

o tak chodź ze mną
jak kiedyś

trzask

niestety
tylko myśl
to były tylko marzenia

a może coś się rozbiło
może coś zniszczyłem
a może

być kulą
i stoczyć się ze schodów
to też tylko sen
(...)

Ciągle nie mogę pojąć jak to się stało, że napisała taki tekst, który brzmi jakby przemawiała do nas właśnie teraz, w tej chwili. Skąd te obrazy, takie boleśnie trafne?

niedokończona/unfinished

2009-02-11T23:26:00.001+01:00

Kolejny przekład i kolejna fotka. Ręce, skrzydła?

“unfinished"
"niedokończona”

your green eyes
twoje zielone oczy
my pale hands
moje blade dłonie
your lips
twoje wargi

here's your unfinished eternity
oto twoja bezkresna wieczność
not precised quantity
nieokreślona wielkość
seconds lasting infinity
sekundy trwająca nieskończoność

your green eyes
twoje zielone oczy
my black wings
moje czarne skrzydła

we get moved
zdołamy ruszyć

czym jest sztuka*, kim są artyści?

2009-02-09T21:35:00.006+01:00

Czasem śmieszne rozmowy na ten temat mi się zdarzają. Na przykład jeden pan, który zachodzi do galerii poniekąd także służbowo (ale przynajmniej ogląda wszystko, a dobre i to), uważa, że sztuka powinna być jak kobieta jego marzeń: piękna, czuła, potulna, ozdobna.
Ale ja uważam inaczej. Sztuka, podobnie jak nauka, jak filozofia, jest stawianiem pytań i poszukiwaniem odpowiedzi (niekoniecznie dawaniem odpowiedzi).
Nie musi być dekoracją, nie musi być przyjemna, nie musi być rozrywką... Stawiając pytania może kwestionować porządek rzeczy, powinna być dialogiem, powinna zaskakiwać, odsłaniać nieoczekiwane, szukać nowych dróg. Podobno Picasso kiedyś powiedział: „Sztuka jest zorganizowaną formą rozpaczy”. To rzeczywiście boleśnie trafna definicja. Chociaż nawet w rozpaczy można znaleźć także komizm. Pełne spectrum emocji.
Przydługi to wstęp do wiersza Nadii pt. „Artyści”. Czy Ona się nad nimi lituje, czy może z nich śmieje? Podoba mi się ta ironiczna niejednoznaczność.
A jako ilustracja graficzna, ciekawe chyba, zestawienie. Dialog poprzez wieki, czyli porównanie znanego Wam autoportretu Nadii (poddanego pewnej obróbce, dla uwypuklenia podobieństw) z górnej listwy strony, z renesansowym portretem, na tle pejzażu, małżonków Frederiga da Montefeltro i jego żony Battisty Sforza, autorstwa Piero della Francesca. To jeden z pierwszych portretów w takim ujęciu, portretów nader często później w takiej formie malowanych. Ta fotografia Nadii od razu mi się z tym skojarzyła.
A czym dla Was jest sztuka, czego w niej szukacie? Kto dla Was jest artystą?

"artyści"

artyści
czyli ci co babrzą się w sztuce
- lubią krwawić, tak, to wiem -
organizmy w większości stenobiontyczne
ich nisze ekologiczne
nieraz patomorfologiczne

- wielu lubi nawet te patologie to tak jak ja -

w skórze własnej
a nawet cudzej im czasem
trochę niewygodnie
i wymagają
u z n a n i a
----------------------------------------------------------------------------------

* mam na myśli wszelkie sztuki: te plastyczne, literaturę, teatr, film, muzykę, itd.

o sobie samej

2009-02-08T19:05:00.002+01:00

Tłumaczenia tekstów angielskich oraz kolejne części „Nieistnień” nadal będą publikowane, ale chwilowo zmieniamy nastrój. Nadia pisała te szalenie poważne, czasem nawet „dramatyczne” teksty, ale przecież była także szalenie wesołą i dowcipną osóbką, która chętnie widziała się w roli dyżurnego kawalarza. I dziś raczej ta strona Jej osobowości ma głos.
Czytanie, przeglądanie wszystkich notesów, zapisków, dzienników Nadii, wydaje się nie mieć końca i stale odkrywam coś nieznanego. Dzisiejsze fragmenty dziennika pochodzą z 2005 roku i jest to opis samej siebie. Tak, jak sama Nadia się widziała lub chciała widzieć lub chciała przedstawić innym. Niezbyt serio, ale i nie całkiem niepoważnie. Niewiele tu pewnie nowych czy zaskakujących rzeczy odkryjecie, bo w większości potwierdza to to, o czym i ja pisałam, co lubiła, czym się interesowała, ale tym razem w Jej własnym wyborze, w Jej zapiskach. Co ciekawe, chociaż są to słowa zaledwie 13-latki, to większość zainteresowań i umiejętności tylko przez kolejne lata się pogłębiła, no i tylko doszło trochę nowych.
Rysunek jest nowszy niż charakterystyka słowna, ale chyba najlepiej do tego pasuje.

24.06.2005

(...)
Realizuję zamiar, z którym od jakiegoś czasu się noszę, uwaga, uwaga (uwaga, mówię!)
... oto
1-SZA CZĘŚĆ MAJNEJ CHARAKTERYSTYKI !!!
(burzliwe oklaski, owacja na stojąco, thank you, thank you...;)

HIKO MINAMOTO

AKA: Kicianna, Misao Minamoto lub Makimachi, Will Mithura. Lara Croft i takie tam, jak sobie jeszcze coś przypomnę, to napiszę...

TYPOWE DLA H. M.:
> uwielbia herbatę (zwłaszcza zieloną) i pije ją w ogromnych ilościach (zwłaszcza zieloną)
> posiada wysoko rozwiniętą i bardzo zaawansowaną (technicznie i nie tylko) funkcję ironii, prawie non stop (ino czeka na okazję) włączoną na full (to dlatego potrzebuje tyle herbaty, choć w większości pije ją dla przyjemności)
> uwielbia i lubi: herbatę (zwłaszcza zieloną – do znudzenia), czytać, rysować, koty, mangę (czytać, rysować i oglądać), Japonię, wszystko lub prawie wszystko co japońskie, Indie, Anglię, Anglików, zwłaszcza Mostów*, gadać po angielsku, angielską herbatę, surfować po internecie, listy (pisać i otrzymywać), podróżować, leniuchować, poznawać nowych ludzi i kultury, zawierać przyjaźnie, gadać (w naturze, przez telefon itp.), być najlepsza we wszystkim i najważniejsza, być wtajemniczaną w różne tajne sprawy, spiskować, tropić przestępców (chyba...), dowcipy i anegdoty (czytać, słuchać i opowiadać), wnerwiać ludzi, porządnie się wysypiać, jeść rzeczy, które lubi (i nie jeść tych co nie lubi), dostawać prezenty i kasę, mieć kasy dużo, grać w Mahjonga (BARDZO!=), ee, nie chce mi się na razie więcej pisać
> ma dobre serducho (zasadniczo, chociaż czasami różnie bywa) i z trudem odmawia pomocy i takich tam
> TOTALNY JAPOŃSKI MANIAK
> resztę na ten temat napisam później [odzywka psychologa: (czytaj: ukryta skłonność do odkładania wszystkiego na później, postawa „później będę się martwić”) – chociaż u mnie to tak średnio ukryte... ; )]
WYGLĄD: no właśnie, bo zapomniałam to wcześniej napisać. Normalnie: przeciętny, a jako Minamoto: jak widać, czyli czarne włoski z warkoczykiem i niebieskie oczka (chociaż to na rysunkach dość rzadko widać)

TO TYLE NA RAZIE
CDN

I nastąpił ciąg dalszy zapisany
20.07.2005

CZ. 2. CHARAKTERYSTYKI HIKO MINAMOTO!
ZAWODY, W KTÓRYCH MA PRZYSZŁOŚĆ:
> designer – jak na razie ogranicza się do wzniosłych planów, oglądania cudzego designu i zalewania się nagłą krwią z zawiści pt.: „że też TO NIE JA TO zaprojektowałam!!!”, ale ma parę własnych, wcale niezłych projektów i jest na dobrej drodze
> copywriter – o ile tylko będzie pod dostatkiem kiszonych ogórków ; )...
> o rany, jakże się to zwie? Japonolog? Haii!!
> mangaka, drżyjcie Japończycy – nadchodzę!!
> pisarka – może być ciekawie...
> następczyni Naokiego Hagi – to co z tego, że NIE WYMYŚLIŁAM KYODAIA? (yyy... Hiko... nie przeceniasz się trochę?) (no, może troszkę...)
> kiper herbaciany lub właścicielka herbaciarni
> samuraj lub jakuza ; ) x (komętaż zewnentżny: „JAKUZA! Stanowczo jakuza!”)
> gdziekolwiek i jakkolwiek będę pracować, będę też pewnie przy okazji dyżurnym błaznem...
POGLĄDY POLITYCZNE: najbardziej chyba zbliżone do liberalnych. A może jednak trochę konserwatywne? Ech... polityka jest taka śmieszna.
ULUBIONE ŻARCIE: japońskie, chińskie & hinduskie, pizza, żurek, owoce morza i ryby (tylko świeże mają być!), kurczak pieczony, mufinki, gruszki, naleśniki i jabca w cieście, lody, sałatki z winegretem, brązowy cukier, frytki, OGÓRKI świeże i małosolne, konfitura różana i wiśniowa, czekolada orzechowa... eee, nie chce mi się pisać wszystkiego, takie tam różne...
ŻARCIE ZNIENAWIDZONE (zdaniem Hiko, nie zasługujące na miano żarcia): seler, pietruszka, gorzka czekolada, majonez, hamburgery i inne rzeczy typowo fastfoodowe.. to chyba tyle. Aha i jeszcze sery kozie i „niebieskie”.

NA RAZIE KUNIEC

no ground to stand

2009-02-04T22:05:00.001+01:00

Pisząc, słucham płyty „e.s.t. tuesday wonderland”. Bardzo odpowiednia muzyka i nazwa, nieprawdaż? To skandynawski jazz. Grupa „e.s.t.” , której liderem był pianista Esbjoern Svensson, chyba już nie istnieje, bo i jej założyciel nie żyje. Utonął ratując swojego syna. Takie dziwne(?) asocjacje. Świetna muzyka. Szkoda, że nie mogę tej muzycznej ilustracji dołączyć.

No, ale nie o tym miało być. Dziś kolejne dwa przetłumaczone, niezbyt długie teksty. Nie komentuję, bo bronią się same. Ten drugi był już publikowany, ale bez tłumaczenia (chyba to był post „przeczucia”?), więc komentarz mój można znaleźć w archiwum.

„calling”
“wołanie”

flying on a calling
uciekając powołaniu
relying on the past
zdając się na przeszłość
saying i'm not going
mówiąc, nie mam zamiaru
clutching at what seems to last
chwytając się tego co wydaje się trwać

“no ground to stand”
„nie mając ziemi pod stopami”

wing to the left wing to the right
skrzydłem w prawo skrzydłem w lewo
just gotta move on just fly
trzeba się ruszać, po prostu latać
ready to go live never die
gotowa żyć nigdy nie umrzeć

hello, hello
hej, hej
hail to you my dearest
wołam do ciebie moje kochanie
i'm right there, can you see me?
jestem tam, czy mnie widzisz?
i'm left here, standing no ground
odeszłam stąd, nie stojąc na ziemi
can you see i've got no ground to stand
czy widzisz, nie mam na czym stanąć

hello, hello
hej, hej
hail to you my dearest
do ciebie wołam moje kochanie
my dearest of the dearest of the dearest
najdroższe z najdroższych z najdroższych

każde słowo jednak ważne

2009-02-02T22:07:00.002+01:00

Ciąg dalszy na temat tłumaczeń. Takie krótkie teksty są najtrudniejsze, bo każde słowo ma swoją wagę, nadaje taki, a nie inny odcień, wpływa na jakość rytmu całości. Moja przyjaciółka – anglistka starała się jak najwierniej oddać sens, ja czasem coś zmieniam ze względu na wydźwięk lub na rytm. Obie mamy tysiące wątpliwości, co do tego jak będzie najlepiej. Nawet wczoraj opublikowany tekst, dziś bym już nieco zmieniła. Mogę się zdać tylko na wyczucie, ale wiem, że i tak nie uda się pogodzić idealnej wierności oryginałowi z zachowaniem jakiejś zbliżonej formy. Mówi się, że tekstów literackich, a zwłaszcza poetyckich się nie tłumaczy tylko pisze na nowo w innym języku. Dlatego tak często to poeci tłumaczą poezję. Ja nie jestem poetką, mam świadomość własnej bezradności w tej materii, mimo relatywnie dużej swobody w posługiwaniu się słowami. Ale to za mało. Mogę też tylko się domyślać czy czasem inny szyk, inna forma gramatyczna zastosowana przez Nadię, to tylko błąd, przeoczenie, czy świadomy zabieg „łamiący” język po to by wprowadzić jeszcze coś...
Dlatego wykażcie wyrozumiałość i porównujcie sami czy zastosowany ekwiwalent jest właściwy.

Rysunek – Esty z Altersighta, jeden z moich ulubionych.

"unimportant"
"nieważne"

was it just a trivial misunderstanding
byłoż to tylko zwykłe nieporozumienie
was it simply a temporary tension
czy też po prostu chwilowe napięcie
or were we running to an obvious ending
czy zbliżaliśmy się do nieuchronnego końca
or were we looking for hell or whatever
czy piekła szukaliśmy czy czegokolwiek

it's unimportant now
teraz to już nieważne

how could it get so messed up
jak mogło wszystko tak się popsuć
it seemed to be so unimportant
a wydawało się być nieważnym
and it's unimportant now
i jest nieważne już

no one knows
nikt przecież nie wie
no one understands until they experience
nikt nie zrozumie zanim nie doświadczy
no one can stop it
powstrzymać nikt nie może

but it's over, honey
teraz już koniec, kotku
it's unimportant now
to nie jest ważne już

objaśnienia, tłumaczenia

2009-02-01T23:09:00.002+01:00

Dostałam trochę tłumaczeń angielskich tekstów Nadii i oczywiście jest trochę problemów, które się przy tłumaczeniu tego typu tekstów pojawiają. Poezja (czy też utwory liryczne służące jako teksty piosenek), ma to do siebie, że jest wieloznaczna, operuje skrótem, skojarzeniami, nie opisuje, nie wykłada wprost jak proza, nie mówiąc o tekstach technicznych. I na tym również polega jej wartość, że do czytanych przez nas słów możemy dopisać wiele znaczeń. Niemniej przysparza to oczywiście trudności w przekładzie, bo znaczenie (czy też znaczenia) słowa polskiego nigdy nie jest dokładnie takie samo jak angielskiego, każde ma jakiś dodatkowy obszar znaczeniowy, który często w przekładzie się gubi albo zmienia. Tłumaczenie jest niestety również już jakąś interpretacją tekstu, wyborem spośród różnych możliwości rozumienia.
Poniższy przykład – „emptity”. Słowo właściwie w popularnych słownikach nieistniejące (pustka to zwykle „emptiness”), nie wiem dlaczego, może archaiczne, a jednak używane*, na pewno używane w XVIII wieku*. Może mieści w sobie więcej znaczeń niż „emptiness”, tak czy siak, uznaję, że jakichkolwiek znaczeń by się doszukiwać, do treści tekstu najlepiej pasuje po prostu „pustka” i tak zostaje...

"emptity"
"pustka"

the pages left uncut
strony nie rozcięte
books i've never read
książki, których nigdy nie czytałam
things i haven't finished
niedokończone sprawy
and words we haven't spoken
i słowa niewypowiedziane

underwear never worn
bielizna nienoszona
feelings never mentioned
uczucia nigdy nie wspomniane
things i haven't seen
coś, czego nie widziałam
tricks of a sick imagination
sztuczki chorej wyobraźni

all of my dark fantasies
wszystkie z moich ciemnych fantazji
each and every one
i każda z nich z osobna
overwhelming silence
wszechobecna cisza
the emptity
pustka

sketches from the edge
szkice znad krawędzi
empty cups and teapots
puste filiżanki i czajniczki
the edge of life and dreaming
krawędź jawy i śnienia
a single stone on a desert
pojedynczy kamień na pustyni

all of the angels' wings
wszystkie skrzydła anioła
each and every one
i każde z nich z osobna
overwhelming silence
przytłaczająca cisza
and emptity
i pustka

--------------------------------------------
*EMPTITY(The right quality of emptiness)

...what the Fine Lady in "Lethe" calls the "Quincettence and Emptity" of things, Richard Owen Cambridge (1717-1802) certainly seems to merit something more than the formal footnote of the forgotten...

Dzisiaj ten jeden tekst, wkrótce kolejne.

nieistnieinia cz.7

2009-01-28T22:31:00.002+01:00

Kolejny fragment, króciutki, ale zastanawiający.

(...)
teraz jeszcze nic
jeszcze nie
ale
wszystko i zawsze
może się zmienić
(w nic i nigdy
a może nawet nie)

zmiany
bywają trudne
a trwanie?
(...)

life/życie

2009-01-26T20:07:00.001+01:00

Są ferie, przynajmniej w Bielsku, więc pewnie sporo osób nie będzie chwilowo zaglądać na stronę. Ja też mam ferie od angielskiego, ale mimo to, może trochę się pouczę. I postudiuję teksty Nadii. Dawno nie było żadnego z angielskich tekstów. Więc dziś, refleksja nad tym, czym jest nasze życie.
Przy okazji taka wiadomość, już wkrótce spodziewam się „dostawy” tłumaczeń kilkunastu piosenek, więc nawet i ci, co nie bardzo sobie radzą z angielskim, będą mogli te teksty poczytać, ocenić.

life

we've reached the top and guess what we found
well we found nothing
we're at the peak
we feel how we're weak
but what does matter all this emptiness
this is the point we're at
for now
for a moment
until a change
a flash turns it upside down

we've reached the deepest depths
we're down here
down in heaven down in hell
in life's chasm
we're on the bottom
and we feel the goodness
this is the point we're at
for now
for a moment
until a change

we're down here
and we're happy
because this is the change
because there's a motion
life's a struggle
life's a miracle
life's an attempt
an endless going maybe nowhere

cały ten styl

2009-01-22T23:42:00.003+01:00

Zanim o stylu, podsumowanie aukcji WOŚP. Ostatecznie wkład Nadii tak uzyskany, wynosi ok. 370 zł. Pięknie. Bardzo pięknie :-)
No i teraz o stylu bohaterek (ale i alter-ego autorek Altersighta), w zamierzeniu zapewne miało być o wszystkich istotnych postaciach tegoż, ale w odnalezionym fragmencie właściwie tylko opis ubiorów samej Esty, a właściwie w dużej części prawdziwych upodobań Nadii.
I rysunek, także rodzaj autoportretu (czyli portret postaci, z którą się utożsamiała), tym razem już nie na sprzedaż...

S t r a n g e n o t e s
E s t e r M i n a m o t o i C a r m e n L e t z t e

Cały ten styl (o wiele więcej niż tylko "she's dressed in black again"...)
Esty
+ Martin Gore miał czapkę z irokezem – Esty ma czapkę z warkoczami ;) jak również swoją ukochaną dużą, szarą, wełnianą czapę, w której nieraz chodzi całymi dniami.
+ czasami zdarza jej się nosić na głowie szeroką opaskę (patrz: Gina z AppleGeeks).
+ tak naprawdę rzadko jest ubrana wyłącznie na czarno. faktycznie obecnie lwia część jej ciuchów jest tej barwy, ale nie zawsze tak było i do dzisiaj pozostało jej coś z dawnego kolorowego, etnicznego stylu. do dziś zdarza jej się chodzić w spódnicach z upiętych wielobarwnych chust, często nosi na rękach dużo drobnych bransoletek. lubi różne kolorowe drobiazgi – koraliki i tasiemki wiązane na rękach i włosach, znaczki przypinane do wzorzystej torby; do jej ulubionych kolczyków, oprócz emaliowanych różyczek z łańcuszkami i czarnych kryształków, należą komiczne żółte kulki.
+ zdarza jej się chodzić w tradycyjnym indyjskim sari. choć zazwyczaj przewrotnie zestawia je z dżinsami i różnymi nowoczesnymi gadżetami...
+ ona też, tak jak wszyscy, lubi chodzić wszędzie z iPodem – uwielbia go za piękne, proste wzornictwo i za to, że jest firmy Apple.
+
+
Cam
+
+
+
+

nieistnienia cz.6

2009-01-21T00:54:00.001+01:00

(...)
when the border is crossed...

nie pchajcie się na siłę do mojego piekła
uwierzcie na słowo, że boli

panowanie nad sobą
mogłoby się wydawać błahostką
komuś innemu

a patrząc z boku
z waszej perspektywy
na mnie
kogo widzicie?

sam sobie
wrakiem
i rozbitkiem

brzęczący chaos
dźwięki
echo
w pustej bani
strzały
szepty

czy wrócę
cały i w miarę zdrowy
i w stanie używalności?

na tarczy
pod tarczą
z pustymi rękami
pełnymi pustych myśli

biało
i gorąco

anioły drzemią
aniołów nie ma
anioły
giniemy na jednym krzyżu
tak chciałbym
(...)

nieistnienia5

2009-01-19T21:41:00.002+01:00

Po serii raczej niepoważnych tekstów, słownika (chociaż, jeśli ktokolwiek zechce dopisać się do niego, bedzie miło), zabawy w tytuły, powrót do kolejnych części „Nieistnień”. Sporo jeszcze ich jest, ale będziemy sobie dawkować, żeby mieć czas na refleksje. Chyba niedobrze byłoby to czytać za szybko, bo łatwo wtedy przeoczyć coś istotnego.

Jak zawsze czekam na opinie.

(...)

dzień następny

nie wiem i nie chcę wiedzieć

na ile jeszcze

istnieję dla świata

a świat dla mnie

w niewielkim zakresie

stanowczo za dużo

nie

nie znany

nie ten

równie głęboka woda jak ty

jak my

utopić się idzie

wychodzi na to, że

nadal mam odwagę

żeby czemuś

przeczyć.

chyba

dobry znak...

(...)

Latający Cyrk Władcy Much i inne dziwolągi

2009-01-17T14:57:00.002+01:00

Znalazłam właśnie kartkę z zapiskami moich i Nadii pomysłów na zbitki różnych tytułów filmów, książek, płyt. Był taki konkurs ogłoszony przez portal Merlin ze dwa lata temu i dlatego zaczęłyśmy to wymyślać. Nic co prawda nie udało nam się wygrać, ale bawiłyśmy się nieźle, jak zwykle przy innych językowych ćwiczeniach.

Przykład i jeden z faworytów z Merlina był taki: „Murzynek Rambo”, a nasze propozycje?

Na przykład:
1. Latający Cyrk Władcy Much (nie znałyśmy Włatców Móch...)
2. Cienka Zielona Mila
3. Seksmission Impossible
4. Tajemniczy Blondyn z Zielonego Wzgórza
5. Brudny Harry i Komnata Tajemnic
6. Polowanie na Muchy – cz.I – Skrzydełko czy Nóżka, cz.II – Lot nad Kukułczym Gniazdem
7. Kroll Cyganów
8. Zaginiona La Strada
9. Harry Potter i Mały Książę
10. Reksio i 101 dalmatyńczyków
11. Blues Brothers Karamazow
12. Opera za 12 groszy
13. Jak Rozpętałem II Wojnę Domową
14. Władca Pierścieni – Powrót Lassie
15. Noce i Dni Szakala
16. Noce I Dni Świra
17. Sami Swoi Chłopi
18. Tarzan i Planeta Małp
19. Na Wschód od Edenu Bez Zmian
20. Harry Potter i Niewinni Czarodzieje
21. Nigdy w Niedzielę Nie lubię poniedziałku

Takie miałyśmy pomysły. Macie swoje? Napiszcie.

dlaczego ta

2009-01-16T00:11:00.002+01:00

Taki jest tytuł wiersza, który poniżej. Jak w wielu innych wypadkach, nie wiem, czy Nadia uważała go za skończony, czy przymierzała się do jakichś zmian w tekście, czy już była z niego zadowolona. Niestety, nie dowiem się nigdy.
Ale niezależnie od tej niewiedzy, w każdym takim tekście możemy znaleźć interesujące treści i zinterpretować po swojemu. Bo przecież nie ma jednej jedynej, jedynie słusznej obowiązującej interpretacji (dla żadnego „dzieła” opublikowanego w takiej czy innej formie – ono, niezależnie od autora, żyje już swoim życiem, takim jakie nada mu odbiorca; dotyczy to wszystkiego: obrazów, słów, muzyki...).
Więc czytajmy po swojemu i szukajmy znaczeń.

Dlaczego ta

dlaczego ta
a nie inna

ja, tak samo jak ty
nie mam żadnego uzasadnienia
lecz wyższe prawo nie rości sobie praw
do logiki

to drzwi
mojego prywatnego raju
co się wymykają opisom

statyka
cisza
w niej właśnie
ta piosenka

Wielkie Dzięki!!!

2009-01-14T20:37:00.002+01:00

Victoria!
Aukcje rysunków się zakończyły i wkład Nadii dla WOŚP wynosi obecnie aż 295 zł! Co może jeszcze się zmienić, bo aukcje biżuterii trwają nadal.
Przeszło to moje wszelkie oczekiwania i bardzo dziękuję wszystkim uczestnikom. Myślę, że to taka szczególna okazja, kiedy wydając pieniądze ma się satysfakcję podwójną: radość z nabytego przedmiotu/dzieła i świadomość wspomagania dobrego celu. Brawo!

słownik r-z

2009-01-14T11:11:00.002+01:00

Ostatnia część słownika Altersighta. Pewnie trzeba go będzie uzupełnić ulubionymi wyrażeniami samej Nadii. I tu mam nadzieję, mogę liczyć na pomoc znajomych, przyjaciół, kumpli? Przypomnijmy sobie i spiszmy to. Czekam na odzew.

rebiata – dzieci (ros.); tu: popularny zwrot do towarzystwa.
ręcami – rękami. spotykane także w ekstremalnej formie ręcyma. raczej autorskie, w każdym razie rzadko spotykane.
ręce precz od Korei – żartobliwie: wara ci od tego! – zainspirowane komunistycznymi sloganami z okresu wojny w Korei
rozwesełka – atrakcja, rozrywka, rozweselenie, uciecha. wyrażenie zasłyszane.
sajgon – 1. bajzel, bałagan, konfuzja; 2. zabałaganione pomieszczenie; miejsce zniszczeń etc. pochodzenie: mowa potoczna, historyczne (nawiązujące do wojny w Wietnamie).
sczezły – zgniły, przejrzały; używane w odniesieniu do owoców, warzyw, ogółem produktów organicznych. zastosowanie autorskie.
sćwiczać - ?
sekaczor – sekator. wyrażenie autorskie (jeśli bardzo chcecie wiedzieć, skąd się wzięło, zapytajcie Misałcię).
sfilcować się – to samo co skiełznąć w znaczeniu 1. pochodzenie: autorskie/zasłyszane*.
skiełznąć – 1. nie wyjść, nie udać się; zepsuć się; 2. spaść (rzadziej). pochodzenie: autorskie/zasłyszane.
skolko – dużo (ros.), zazwyczaj używane w wyrażeniu skolko ugodno, oznaczającym mniej więcej tyle co do woli, ile dusza zapragnie, mnóstwo.
skubaniec – Kubańczyk tudzież ogólnie Latynos. zasłyszane.
smarkatałka – chusteczka higieniczna. autorskie/zasłyszane.
sorewicz – ?
spirytualia – alkohole wszelakie
strzał w 101 - ? (rozumiem, że ma to jakiś związek z Depeche Mode, ale jaki?)
stuff [staf] – 1. chłam; rzeczy (stuff – ang. rzeczy). określenie bardzo popularne, uniwersalne, o szerokim znaczeniu, ogólne. najczęściej używane odnośnie do zbioru rzeczy. przykładowe wyrażenia: gdzie ja położyłam ten cały papierowy stuff?; bierz mi stąd ten stuff; spakowałem cały mój stuff. 2. potocznie (tutaj rzadko) używane jako określenie narkotyków, szczególnie marihuany.
super lux torpeda – to samo co w dechę. autorskie/zasłyszane.
suszyć zęby – szczerzyć zęby w szerokim uśmiechu. pochodzenie: mowa potoczna.
szczególizm – zob. detalistyka.
sznupać – szukać (chyba z gwary śląskiej?)
szyita – ten, co daje w szyję, a za kołnierz nie wylewa. pochodzenie: mowa potoczna.
ślepa komenda – głupia baba (chociaż niekoniecznie płci żeńskiej), używane często przez Chmielewską
ślepia – oczy. pochodzenie: mowa potoczna.
światłobzdrynie – świetliki, robaczki świętojańskie. pochodzenie: mowa potoczna (?).
świę się na co mam klniętego – klnę się na co mam świętego. pochodzenie: Julio Cortazar, "Książka dla Manuela".
świralki – bazgroły, gryzmoły, mazy. wyrażenie autorskie.
tałatajstwo – 1. badziewie, tandeta, chłam; 2. hołota; 3. szkodniki, pluskwy, insekty. wyrażenie potoczne.
tasia – torba. pochodzenie: gwara śląska.
towariszcz – towarzysz (ros.).
treotralwe – ?
trup – second hand, środowiskowe
turkuć podpitek – w komplecie do turkucia podjadka (taki ptaszek); taki, co lubi sobie wypić od czasu do czasu
ubzdryngolony – patrz: wypity. pochodzenie: mowa potoczna.
upalony – podjarany, naćpany, pod wpływem marihuany. wyrażenie autorskie.
upiór – ?
uskuteczni(a)ć – robić coś uparcie, doprowadzać do skutku
wątpia – wnętrzności, flaki. wyrażenie potoczne.
w dechę – fajne, super. czasami używane w formie zdrobniałej: w deseczkę. wyrażenie potoczne.
wenusjańska brzoskwinia – rozkosznie soczysta, wzór brzoskwini z Sevres
wichajster – urządzenie, narzędzie, coś; zastosowanie wszelakie, wyrażenie równie uniwersalne jak dzyndzyk, ustrojstwo czy np. francuskie - truc
wielkie mecyje – wyrażenie oznaczające mniej więcej: dużo szumu o nic, phi, wielkie mi coś! żydowskie
wieś tańczy i śpiewa – wyrażenie używane w odniesieniu do czegoś obciachowego, co może się podobać tylko wsiowym głupkom, burakom. pochodzenie: mowa potoczna.
woot [łut] – ?
wsio [wsjo] – wszystko (ros. ). używane samodzielnie oraz w wyrażeniach: wsio rawno (wszystko jedno), wsio haraszo (wszystko dobrze, w porządku), wsio normalno (wszystko normalnie, po staremu).
w tak zwanej polityce polskiej – nie oznaczający niczego szczególnego wtręt, jeśli mający na cokolwiek na celu, to dodanie wypowiedzi kolorytu. pochodzenie: Carlos Fuentes "Fotel Orła" (2002 r.).
wyglebać się – przewrócić się, potknąć, upaść na ziemię. wyrażenie pochodne od "zaliczyć glebę" o tym samym znaczeniu. autorskie/zasłyszane.
wypalnica – karabin, działo, ogółem broń palna cięższego kalibru. pochodzenie: pirackie tłumaczenia gier komputerowych.
wypity – pijany, na rauszu, ogólnie pod wpływem alkoholu. wyrażenie autorskie.
zaiwaniać – 1. czasownik o bardzo szerokim zakresie znaczeń, może oznaczać dosłownie wszystko; 2. odstawiać Rosjanina (np. tańczyć rosyjskie tańce ludowe). pochodzenie: mowa potoczna; znaczenie 2: autorskie.
zajzajer – tu: mocny alkohol; inne znaczenia: 1. kwas chemiczny o silnym działaniu, zwłaszcza kwas solny; 2. tanie, kiepskie wino. pochodzenie: mowa potoczna.
zapraktykować - ?
zjadliwe – jadalne, nadające się do konsumpcji, znośne w smaku. wyrażenie autorskie.

--------------------------------------------------------------------------------

bibliografia:
+ Słownik Wyrazów Obcych PWN, Warszawa 1980
+ Słownik Współczesnego Języka Polskiego

pozostałe źródła ze względu na specyficzny charakter zostały wyszczególnione bezpośrednio w tekście.

*zasłyszane ode mnie, chociaż nie jestem autorką. Nadia nawet się śmiała, że od kiedy zajęłam się dywanami (sukiennymi czyli filcowymi) to u mnie wszystko się filcuje

słownik k-p oraz wiadomości aukcyjne

2009-01-12T21:48:00.002+01:00

Dziś dalszy ciąg słownika oraz serdeczne podziękowania dla uczestników WOŚP’owej licytacji, która się całkiem ładnie rozkręciła i wygląda na to, że amatorzy rysunków Nadii przystąpili do prawdziwej walki. Bardzo się cieszę i myślę, że autorka byłaby zachwycona swoim wkładem dla orkiestry i sama powiedziałaby: ładnieee!.

Właściwie chciałam powiedzieć, że pewnie jest WNIEBOWZIĘTA...

Co stanowi odpowiednie wprowadzenie także dla słownika, nieprawdaż?

Cd - AlterSight: słownik pojęć autorskich, wyrażeń slangowych, najczęściej używanych określeń potocznych etc.na autorytatywnych źródłach oparty i gwoli porządku alfabetycznie.

kacentojlet (katzen-toilette) – dosł. kocia kuweta (niem.); 1. kac; 2. bałagan po imprezie, popijawie; 3. łazienka, w której àagenci pozbywają się efektów kaca; 4. àsajgon. wyrażenie autorskie.

kalecznictwo – wyjątkowa umiejętność psucia wszystkiego czy posługiwania się niedbałym językiem (moje domysły – LW) ?

kalny – mętny, niewyraźny. pochodzenie: gwara śląska.

kapliczka – ?

kataralny – (o pogodzie) nieprzyjemny, mglisty, wilgotny, chłodny – ogółem sprzyjający przeziębieniu i tego typu niemiłym przypadłościom. przeczytane.

kibel – 1. wychodek; 2. wiadro, kubełek. pochodzenie: przypuszczalnie język niemiecki tudzież gwara śląska.

kiblować – siedzieć w więzieniu

kitajec – popularne określenie na Azjatę. pochodzenie: kitajec (китáец) – ros. Chińczyk.

klamoty – rzeczy, chłam, àstuff. pochodzenie: mowa potoczna.

kompost – poczta elektroniczna, e-mail; najczęściej używane w odniesieniu do spamu. gra słów: komp (komputer) + post (ang. poczta). raczej autorskie.

komuna – ?

konserwacja – konwersacja, rozmowa. powstałe z przestawienia liter w wyrazie konwersacja. najprawdopodobniej zasłyszane.

kurdupel – każdy osobnik niższy od ciebie o 10 lub więcej centymetrów. zastosowanie autorskie.

lakhowie – jedna z nacji, ras (?) – bohaterów Altersighta

lama lub lamer – 1. ogółem kaleka, frajer; 2. osoba nie znająca się na komputerach etc. (ale udająca znawcę i na każdym kroku popisująca się posiadaną – nikłą – wiedzą). pochodzenie: lame – ang. kaleki. wyrażenie potoczne.

łapyma – łapami, rękami. autorskie.

łykliwe – odpowiednik słowa àzjadliwe, używany w odniesieniu do napojów. wyrażenie autorskie.

makulatura – wszelki papier ogółem. potoczne.

małe piwo – drobiazg, pestka. potoczne

małolitrażowy – o tzw. słabej głowie, niezbyt odporny na działanie alkoholu. pochodzenie: mowa potoczna.

martwy dzień - ?

marycha – 1. cytryna (wyrażenie autorskie); 2. marihuana.

matematacz -

milcz, bluźnierco – zwrot wyrażający dezaprobatę, niesmak, sprzeciw wobec czyjejś wypowiedzi. wyrażenie autorskie.

milion – minuta (np. dziesięć milionów po dziewiętnastej). wyrażenie zasłyszane w radiowej Trójce.

Mocny Argument – wyjątkowo solidny, stalowy nóż agentów z Meiido; także ogólne określenie dużego, ostrego, rzeźnickiego noża. autorskie.

momenta – [daj mi momenta] daj mi chwilę, poczekaj. wyrażenie autorskie.

morda – siedź cicho, zamknij się, morda z kubeł. wyrażenie potoczne.

morda polityczna – zakazana gęba. autorskie.

moron – głupek, kretyn, idiota (moron – ang. kretyn.). wyrażenie popularne, przeważnie nieobraźliwe, nieraz wręcz pieszczotliwe.

mosiądz – określenie używane wobec osobników płci męskiej, nieobraźliwe. autorskie.

moskit – komar tudzież inny gryzący insekt.

nabłoć - ?

na jaki plaster – po jaką cholerę

narząd kłujny – proszę się domyśleć

natentychmiast – szybciorkiem!, w te pędy!

nerka – ?

nielogiczny - àdaremny, idiotyczny, bezsensowny, lipny. używane najczęściej przez Misałcię, nieraz w odniesieniu do dość zaskakujących w połączeniu z tym słowem zjawisk lub rzeczy, np. nielogiczne łyżwy. zastosowanie zasadniczo autorskie.

niskopienny – niewysoki osobnik, kurdupel mówiąc wprost

nocnik – podobnie jak àgarnek, przeważnie używane w znaczeniu: kubek. autorskie/zasłyszane.

no hay problema – zrozumiałe, tylko nie znam genezy

obsobaczać – robić komuś awanturę, opieprzać. wyrażenie potoczne. pochodzenie: sobaka – ros. pies.

odletieła (mu, jej etc.) krysza – odbiła (mu, jej etc.) szajba. wyrażenie rosyjskie (idiom – dosł. "odleciał (mu, jej etc.) dach").

odnóża – nogi.

odwłok – tyłek. często używane w wyrażeniu: o kant odwłoka potłuc coś, które oznacza, że coś jest zupełnie beznadziejne.

otorbienie – bagaże, które nosimy ze sobą...

otylizna – ?

paczka-mózgołupaczka - ?

palcyma – palcami. autorskie.

parlamentarne wyrażenia – przekleństwa, wulgaryzmy, obelgi.

paść jak 20 groszy – paść na miejscu ze zmęczenia

pierny – nadający się do prania (dykutuje się zwykle czy koty są pierne czy nie...)

pijawkówka – likier waniliowy. nazwa wynika ze sposobu przyrządzania tego napitku – w butelce, do której zlewa się likier, musi znajdować się laska wanilii, "wyglądająca jak wygłodzona pijawka". pochodzenie: Joanna Chmielewska "Książka poniekąd kucharska".

podupy – obelgi, kalumnie. wyrażenie autorskie.

pokrowiec – biustonosz, zasłyszane w rodzinie

polewka truskawkowa – krew. wyrażenie autorskie.

polityka - ?????

popylać – posuwać się bardzo szybko (raczej na nogach niż jakimkolwiek pojazdem)

pożywiom, uwidim – pożyjemy, zobaczymy (ros.).

półośka – ręka. wyrażenie zasłyszane od rodziny Alexann.

preferisco - ?

primo, secundo, tertio etc. – łac. po pierwsze, po drugie, trzecie etc., bardzo często używane przez agentów.

prycz - łóżko

przecieniać - ?

przydupas – 1. dupek; 2. sługus, fagas, lizus, wazeliniarz; 3. służący (przy dupie swego pana/swej pani); 4. absztyfikant; 5. "człowiek o tak ogromnym, kobylastym siedzeniu, iż zdaje się być istotą odbrębną, lecz zależną od swego tyłka, podporządkowaną mu, istniejącą niejako obok, jako dodatek do owej wielkiej dupy". znaczenia 1, 2, 3, 4 (?): potoczne, 5: autorskie.

przygrzmotać organizmem – upaść, uderzyć o coś. autorskie.

aukcja

2009-01-09T15:30:00.007+01:00

Jestem troszkę rozczarowana brakiem zainteresowania aukcją, bo do tej pory tylko jedna osoba wykazała zainteresowanie, za co bardzo dziękuję, także w imieniu WOŚP.

O wystawionych rysunkach chcę jeszcze tylko powiedzieć, że wybrałam takie, które uważam za dobre, ale mogę jednak się z nimi rozstać (chociaż nie za złotówkę; wybaczcie, ale to nie miałoby jednak sensu), bo naturalnie mam i takie, których nie pozbyłabym się za żadne skarby.

Mimo mizernych rezultatów jak na razie, postanowiłam jednak dodać jeszcze 3 drobiazgi na aukcję.

Tym razem to biżuteria.

Kolczyki „muszki” z turkusami, które Nadia „zamówiła” sobie na urodziny, ale nie zdążyła ich nosić, kolczyki „cygańskie”, dla których też jakoś nie znalazła okazji, aby je założyć i wisiorek-zawieszkę „szyszki”. To ostatnie, to przykład oryginalnej biżuterii robionej z części prawdziwych roślin, galwanizowanych w miedzi i posrebrzanych. W sam raz dla fanów biologii ;-)

Linki do aukcji to:

http://aukcje.wosp.org.pl/show_item.php?item=234219

http://aukcje.wosp.org.pl/show_item.php?item=234253

http://aukcje.wosp.org.pl/show_item.php?item=234282

rysunki na aukcji

2009-01-07T18:53:00.004+01:00

Na razie wystawiłam na aukcji 4 rysunki Nadii. Oto linki do tych aukcji i wybór rysunków:

http://aukcje.wosp.org.pl/show_item.php?item=229135

http://aukcje.wosp.org.pl/show_item.php?item=229120

http://aukcje.wosp.org.pl/show_item.php?item=229072

http://aukcje.wosp.org.pl/show_item.php?item=229010

największa orkiestra świata

2009-01-07T17:16:00.001+01:00

Przerwę na chwilę publikowanie słownika, bo jest ważna sprawa.

Od dwóch lat, Nadia wraz z Olą, były wolontariuszkami i zbierały pieniądze na Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy, z czego bardzo była dumna, cieszyła się na to. Na pewno zbierałaby dalej, gdyby była z nami...

Ale jest sposób na to, aby także i teraz miała w tym swój udział, bo jestem pewna, że na pewno by tego chciała. Zarejestrowałam się dziś na Allegro jako Esty_W i zamierzam wystawić na aukcję na rzecz Orkiestry kilka oryginałów Jej rysunków, może parę innych drobiazgów, zastanowię się jeszcze do jutra co konkretnie.

I pierwsza prośba: weźcie w tym udział, nawet niewielkie pieniądze uzyskane w ten sposób na rzecz ratowania chorych dzieci, to cel, do którego, mam nadzieję, nie trzeba nikogo przekonywać.
Pozwólcie Nadii w ten sposób nadal brać w tym udział. Kupcie wystawione prace, pomożecie Jej jeszcze raz zagrać w tej pięknej kapeli.

I prośba druga do bielszczan: ponieważ wiem, że Ola nadal w tę najbliższą niedzielę będzie zbierała pieniądze na WOŚP, w tym samym miejscu co zwykle z Nadią, tj. obok KFC (plac Wojska Polskiego w Bielsku-Białej oczywiście), pomóżcie także jej, wrzućcie do jej puszki cosik, może także za Nadię.
A może się tam spotkamy? Np. o 12.00? Z kanapkami i termosami, bo jak Nadia zanotowała, cytując Olę: "głodny wolontariusz – to zły wolontariusz".
Ja tam będę.

A jutro podam szczegółowe informacje nt. aukcji i wystawianych przedmiotów z linkiem do odpowiedniej strony.

słownik autorski cz. 1 A-J

2009-01-05T23:26:00.003+01:00

W kilku miejscach starałam się uzupełnić braki, tylko nie wiem czy będzie widoczne gdzie na stronie, bo nadal nie mogę ingerować w kolor, a starałam się własne dodatki dać w innym kolorze. Zaznaczę kursywą, może to zadziała...

Dalsze części w kolejnych dniach.

AlterSight: słownik pojęć autorskich, wyrażeń slangowych, najczęściej używanych określeń potocznych etc.

na autorytatywnych źródłach oparty i gwoli porządku alfabetycznie.

ad deliberandum – (łac.) do rozważenia, do namysłu [oddawać coś].

ady – za Nowym Słownikiem Gwary Uczniowskiej*: "słowo wyrażające zdziwienie, zaskoczenie typu: coś ty".

agent – popularne określenie na postaci AlterSight, którego historia jest trochę zbyt skomplikowana, aby ją przytaczać w słowniku; adekwatna definicja NSGU: "[...] 2. człowiek śmieszny, płatający figle; osoba dowcipna, wykazująca poczucie humoru; 3. człowiek odważny, niekiedy bezczelny; kombinator".

aj waj – wyrażenie żydowskie, wyrażające rozpacz. tu często używane przez Hiko (także w odniesieniu do drobiazgów).

aleatoryczny – dowolny. słowo lubiane i często używane tu w tym ogólnym znaczeniu, nie zaś, jak jest to ogólnie przyjęte, w odniesieniu do tzw. muzyki aleatorycznej. pochodzenie: z łaciny aleatoris – związany z grą w kości.

amalgamat – dosł. stop metalu (np. srebra) z rtęcią; przenośnie oznacza mieszaninę różnych elementów, zlepek – i w tym znaczeniu słowo to jest najczęściej używane przez àagentów AlterSighta, zazwyczaj jako określenie na jakąś podejrzaną substancję bądź na chaos, konfuzję, àsajgon. pochodzenie znaczenia przenośnego: mowa potoczna.

analfabet – za NSGU: "notatnik służący do notowania ważnych zdarzeń, aby o nich nie zapomnieć; skorowidz".

ankit – za NSGU: "słowo wyrażające obojętność, brak zainteresowania".

biba – najpopularniejszy synonim słowa impreza. wyrażenie potoczne.

bojtel/bojtlik – reklamówka, torebka (nylon bojtlik = plastikowa reklamówka). pochodzenie: gwara śląska.

bóbr – określenie na daremny, brzydki, bezużyteczny, do niczego się nie nadający łach. bobry zakładane są np. do robót remontowych czy farbowania włosów, bowiem nie szkoda ich zabrudzić i zniszczyć. autorskie.

chać – dom, mieszkanie, chata. autorskie.

che – towarzysz? (np. Guevara, ale wyrażenie jest uzywane często u Cortazara, natomiast nie ma w słowniku hiszpanskim)

cholera cię/was/ich etc. – wiadomo chyba?

chrzczony – rozcieńczony, słaby; używane w odniesieniu do alkoholu etc., np. chrzczona wódka, wino, piwo czy słynne chrzczone mleko z Meiido, rzadziej choćby chrzczone paliwo. pochodzenie: mowa potoczna.

cia – tak. autorskie.

ciepła wódka – tu: synonim czegoś wyjątkowo obrzydliwego. autorskie.

ciepnąć – rzucić. pochodzenie: gwara śląska.

cieszy się, jakby mu kto w kieszeń napluł – cieszy się bez szczególnego powodu, głupio. wyrażenie potoczne.

czaj – 1. herbata (prawie zawsze używane w tym znaczeniu); 2. "czifir" ('gęsty, smolisty herbaciany napitek, popularny wśród ludzi marginesu społecznego; bardzo mocny napar z liści czarnej herbaty zalanych wrzątkiem; traktowany jak silny narkotyk i podobnie działający; może wywoływać halucynacje, mocno przyspieszone bicie serca, bezsenność i niepokój; może doprowadzić do ataku serca'). pochodzenie: 1. chai – hind. herbata; 2. polska gwara więzienna.

dag [dah] – cześć; używane przeważnie na pożegnanie. pochodzenie: dag – hol. cześć; używane w rozmowach Marka Niedźwiedzkiego i Aliny Dragan podczas notowań listy przebojów radiowej Trójki.

daktyl – palec. pochodzenie: się zdaje, że greka.

daremny – kiepski, beznadziejny, do niczego. zastosowanie poniekąd autorskie.

detalistyka – skupianie się na szczegółach (często zupełnie niepotrzebne)

dobrze mówi(ą), polać mu/jej/im – popularne lakhowskie powiedzenie, wyrażające uznanie i poparcie czyjejś wypowiedzi.

drzazgą pisane – 1) wątpliwe; 2) cienkie, kiepskiej jakości. pochodzenie: mowa potoczna (przekształcone z: patykiem pisane [wino]).

duch brudny – duch nieczysty. àagenci i àlakhowie nieraz zwracają się tak do siebie nawzajem. wyrażenie autorskie.

dupę [mi] w trójkąty porozrywa - rodzinne (Kaścyne), mnie więcej tyle samo co: jak się najem to pęknę

dupny – duży. pochodzenie: gwara śląska.

dupopis – długopis, cienkopis, pióro, marker etc. – najogólniej cokolwiek, czym się pisze (może z wyjątkiem ołówków, kredek etc.). pochodzenie: Julio Cortazar, "Książka dla Manuela".

dzierżyj – trzymaj (ros.).

ekstraordynaryjny - nadzwyczajny

farfocel – ha!? śmieć pływający w czymś, coś plączącego się niepotrzebnie

fedrować – kopać (w ziemi etc.). pochodzenie: gwara śląska.

(a) figę z pętelką – skrzyżowanie wyrażeń a figę i a guzik z pętelką. autorskie.

gajdzin – cudzoziemiec; spolszczona wersja japońskiego słowa gaijin, oznaczającego cudzoziemca [oryginalnie: nie-Japończyka].

garnek – przeważnie używane w znaczeniu: kubek. patrz też: ànocnik. autorskie/zasłyszane.

gaz – 1. w wyrażeniu: postawić pod gazem = postawić na gazie (np. rondel); 2. w wyrażeniach: pod gazem lub na gazie – na rauszu, w stanie upojenia alkoholowego (delirium). znaczenie 1: autorskie, 2: potoczne.

gęba – z Gombrowicza (to, co inni nam przyprawiają)

grunt (dziewiętnastowieczny) – głupek, tuman, palant, debil, idiota, prostak. wyrażenie autorskie.

gnojek – bez komentarza

gomen – przepraszam (jap.).

gumolajec - ?

hai – tak (jap.).

halucyn – grzybek halucynogenny. najczęściej używane w wyrażeniu: po kiego halucyna, czyli: po co, po kiego grzyba, po jaką cholerę, à

na jaki plaster - autorskie.

hecny – zabawny, fajny, śmieszny, nietypowy. autorskie/zasłyszane.

historyczny – stary, zamierzchły, dawny, z dawnych czasów. używane najczęściej w odniesieniu do starych (a co najmniej nie najnowszych) przedmiotów.

igruszki – zabawki, àstuff. pochodzenie: igruszki () – ros. zabawki.

inhalt – zawartość (niem.), używane najczęściej w odniesieniu do alkoholu (zawartości flaszki).

intoksykacja – zatruwanie własnego organizmu, spożywanie szkodliwych substancji; tu najczęściej używane w wyrażeniu: sesja intoksykacji, najczęściej oznaczającym zażywanie narkotyków lub picie alkoholu.

jaj – ?

jawohl – tak jest (niem.). używane samodzielnie lub w wyrażeniu: jawohl, Herr/Frau General (tak jest, panie generale/pani generał).

jebut pierdól – taki wykrzyknik, kiedy coś spada z hukiem...

Jezu Personalny! – najwyraźniej odwołanie do osobistego nawiązujące do piosenki „Personal Jesus” Depeche Mode (u mnie to byłby „Chocolate Jesus” Toma Waitsa)

----------------------------------------------------------------------------

* Nowy Słownik Gwary Uczniowskiej – Wydawnictwo Europa, Wrocław 2004; dalej: NSGU

białe szaleństwo

2009-01-04T13:34:00.002+01:00

Mamy wreszcie zimę w zimie i przypuszczam, że ci, co jeżdżą na nartach czy deskach, bez przykrości z niej korzystają. I dziś taki fragmencik Altersighta o radości na śniegu.

Kolaż fotek z zeszłego roku.

BIAŁE SZALEŃSTWO @ AlterSight
(fragment)

Na wstępie należy zaznaczyć, iż wszelkie wyczyny agentów wymagają niebywałej sprawności fizycznej, zupełnie szczególnej odporności na ból i wysokie stężenia adrenaliny oraz absolutnie wyjątkowego agentowskiego skrzywienia umysłowego (czytaj: totalnego porąbania, bezbrzeżnej głupoty, nieopisanego zdurnienia i niesamowitego niedorozwoju ogólnopsychicznego), jakie w takim natężeniu cechuje tylko ich. Dlatego też radzimy czytelnikom nie próbować ich naśladować i powtarzać tych wariactw – chyba że naprawdę chcecie ratować planetę poprzez zmiejszenie we własnym zakresie liczebności ludzkiej populacji.
(...)

...szybciej, szybciej, SZYBCIEJ!! ojoj. chyba się nie będzie dało... łoo... cholerne drzewo! jau! uuu... yesss, udało się, u, teraz tu,... obrocik iii jedziemy. dobre jest. prawo, lewo, prawo, lewo, prawo ukos, lewo ukos, prostoooo, szybciej! iha! jedna rynna, dwie rynny?! a, jak szaleć, to szaleć, dwie, prawo! łuu, wywali mnie czy nie? nooo... łojezupersonalny, jaka mulda... hyhy... no, jesteśmy. lewo! prawo! lewo ukos, ukos prawo i prostooooo! SZYBCIEJ!! ŁAA! ożeżkurwa, polecę. jjiiiii...

ŁUP!

- Ajć.

Misao spróbowała jakoś dźwignąć się na nogi i wydostać się spod drzewa (wjechała na skraj lasku sosnowego) na przejeżdżony śnieg, co nie było zbyt łatwe – jedynym rezultatem było obsypanie się dość obficie śniegiem z gałęzi sosny i odpięcie jednej narty. Hiko wkurzyła się i potężnym walnięciem ("ała, moje daktyle... ych, życie jest bolesne") odpięła drugą, jakoś je wygrzebała zza drzewa i zaczęła wyłazić z powrotem na tor. Wtedy nadjechał Bjørn.

- Co robisz? – zainteresował się.

- Testuję prawa fizyki. I jedno z dwojga, albo trochę przedobrzyłam, albo Piro swoim zwyczajem zarył śnieg i się zrobiła mulda, na której mnie zarzuciło – utłukę go za to.

- Stawiam na to drugie – rzekł Bjørn, pomadając jej rękę i wyciągając na górę. – Swoją drogą, pamiętasz, jakie były ustalone w kodeksie kary za takie rzeczy?

- Yy, czekaj, dzień bez pierogów? A nie, to za co innego było... momenta... – Misałcia zamyśliła się głęboko. – O, mam! Powieszenie za jaja na wyciągu, tak?

- Bingo – ucieszył się Bjørn i oddalił się w stronę wyciągu. Hiko założyła narty i po chwili też już jechała w górę stoku.

(...)

tygrys ze Szwecji...

2009-01-03T16:16:00.002+01:00

...i inne mniej lub bardziej prywatne kody.

Myślę, albo tylko mi się wydaje, że w każdej rodzinie, zaprzyjaźnionej grupie towarzyskiej, środowisku zawodowym, itp. tworzą się języki lub zalążki języka specyficznego tylko dla tej grupy i zrozumiałego w pełni tylko dla jej członków. Potem oczywiście, jeśli powiedzenie jest fajne czy zabawne, często się to rozchodzi dalej i żyje swoim życiem. Wspominałam już nieraz, że Nadia namiętnie kolekcjonowała i dokumentowała takie rzeczy, także po to, aby np. użyć tego w powieści. I poniższy spis, gdzie pomieszane są różne powiedzonka, rodzinne, ale nie tylko, właśnie dla tego celu był zrobiony. Wkrótce zaprezentuję także słownik, który Nadia ułożyła, chociaż nie dokończyła definiowania wszystkich słów.

A gdzie w tym tygrys? Na prezentowanym zdjęciu Nadia ma go na sobie, bo to sweter. Mój, ale często mi go podkradała. Kiedy go kupiłam bardzo mnie rozbawiła marka producenta „Tiger of Sweden” i tak też ochrzciłyśmy samą rzecz. Więc kiedy mówiłam: - Oddaj mi tygrysa!, zaraz obie dodawałyśmy śmiejąc się: - Cóż, że ze Szwecji...” (ostatnio kupiłam za 2 złote piękny jedwabny krawat w kropeczki tejże marki, głównie dlatego, że Nadii by się spodobał, bo chociaż krawaty, które nosiła pochodziły z mojej kolekcji, to ja sama prawie nigdy ich nie nosiłam, za to nie mogę się oprzeć design’owi...)

A ten zbiór nazywa się „tytuły – miscellanea altersightowskie”

derdydas
zwierz/niedźwiedź*
kaj się ten trep ulung?
gorzałecznik
głucha łosia*
saito = matematacz
nadmidupa
w dymionach, rura, drożdże i eja
zielonkawa decha od bejcy
sportsmenka telewizyjna
ja do dzieciątka jezus
piję, ale nie zakąszam
piękne badziewie
a co pani tam ma w tym prosektorium? (i tak cię nie...)*
zwykły odrynarny keczup
interesiki czarniusie, polityka, polityka!
gość w dom, bóg wie po co / żona w ciąży
czym chata bogata, tym goście rzygają
jak cię widzą to pracuj
san francisco, san sebastian, san...domierz
las vegas, las palmas, las... cygański
nie proś się żyda
"nowy absztyfikant misałci"
misałcia = malinka
alina = wisienka
alexann = czekoladka
(karmel, wiadomo, to karmel)
mar = śliweczka
kristina = truskaweczka
freja = ciasteczko aka pomarańczka (all by bjoern)
inne drobne sprawki lakhów
hasederowie i amoniaki
poturcz - południowowschodnioeuropejski kurdupel
a on ją w odwecie zatrzasnął w klozecie
te, młodzianek, popraw se wianek.
umyj rączki, chamie. no, łapę daj, ośle.
głupi jak kilo gwoździ
spodnie jajognioty*
piłeś - nie jedź, nie piłeś - wypij
antoni anielski
może zamienimy się głowami?*
tak być nie będzie!
do jasnej polędwicy/skarpetki
kalny i kataralny
ściana obsrana bluszczem*
spokój w pueblo
toasty się polały
jakiś poet
feng szuj, biurdel
jak to się rżnie
azbestowe łapki i portki - moje do garnituru
smakowite, ale wolałaby wódeczkę
jajeczko na łeb się nadawa
kotłowanie
czarny smok w kropki bordo
łaziłam za nią z kawą
randapizm
będę się wywabiać
instalacja pt. "pij na stojąco"
ptyś otworzył się w gotowaniu, pewnie z perłą
otwierajcie te kalifornie
tak zwany papier
masz dzwonek - dzwoń
człowiek wypuścił pawia, bo miał dobre serce
prezydent jedzie do rygi
kto mi pomoże donosić?
mam taką przypadłość, więc wiem, że to choroba
ognista od cycków w dół*
mam swoje zdanie i zgadzam się z nim w 100%*
znam go pół roku i dalej nie chcę do znać
wszystkie żony i dzieci są nasze
poniewierca
flachów ci u nas dostatek
mnie to nie interesa
narząd kłujny
kalecznictwo
łuku na muniu
zakałki
dajcie ichi'emu wykałaczkę, żeby się chłopak mógł wykałać
wrzątek i pomidor*
algezymetr
akroamatyczny

* genezę zaznaczonych znam, ale może innym razem, bo trochę to przydługie...

świąteczne wypieki

2008-12-21T00:34:00.002+01:00

Zastanawiałam się, co by tu napisać optymistycznego w ostatnim poście przed świętami i postanowiłam podać przepisy na ulubione świąteczne wypieki Nadii (najbardziej ulubione, bo w ogóle łasuchem była strasznym i wszelkie ciasta i ciasteczka potrafiła zjadać w dużych ilościach.

Fotki zeszłoroczne. Na drugiej piernik.

I tak, jako pierwsze, ciastka zwane „kawalerskimi oczkami” (przepis skądś zdobyła moja mama i nieodmiennie od lat cieszyły się wielkim powodzeniem) – a czemu tak? Nie wiem, chyba szczególnie zachęcająco mrugały do nas ;-)

„Kawalerskie oczka”

- 15 dag masła zimnego
- 15 dag masła stopionego ciepłego
- 15 dag cukru pudru
- 3 żółtka
- 45 dag mąki krupczatki (najlepsza do tego celu)
- białko do smarowania
- 15 dag siekanych (dość grubo) orzechów
- konfitura z wiśni
- cukier puder do posypania (z wanilią)

Świeże masło utrzeć w makutrze na pianę i cały czas ucierając dodawać lekko ciepłe sklarowane masło, po łyżeczce cukier, po 1 żółtku. Na końcu wsypać mąkę i jeszcze raz wszystko dobrze utrzeć. Wstawić do lodówki, by ciasto nieco stężało. Formować spłaszczone kuleczki z wgłębieniem w środku, posmarować białkiem i posypać siekanymi orzechami. Piec w nagrzanym piekarniku (nie podam dokładnego czasu, bo piekarniki są różne i ja np. muszę zawsze piec dłużęj niż w przepisach, ale ok. 25 do 40 min). Zaraz po wyjęciu posypać cukrem pudrem i w zagłębienia na środku nakładać odrobinę odsączonej konfitury (ta zwykle też była domowa i razem to naprawdę jest pyszne!).

Makowiec (strucla makowa)

Z tym makowcem, który robiłam od paru lat, wiąże się taka historyjka. Robiłam już od wielu lat paszteciki grzybowe z ciasta francuskiego własnej również roboty i zawsze jeszcze byli chętni, którzy zamawiali jakąś część tej produkcji dla siebie. W tym kolega Jacek G. (który zresztą jak się okazało kiedyś przypadkiem, ukrywał przed częścią swojej rodziny, że to nie z jego kuchni pochodzą). Jakieś 2 lata temu zrobiłam makowiec, z którego wyrósł tak istny potwór, że doszłam do wniosku, że same tego nie zjemy (chociaż chyba jednak nie doceniłam możliwości Nadii pod tym względem) i wobec tego do dostawy pasztecików dodałam Jackowi bonus w postaci części tego makowca. Przyjął grzecznie (ale, jak później się przyznał, bez przekonania, bo wygląd istotnie nie był najbardziej zachęcający ze względu na te gargantuiczne rozmiary), po czym jego rodzina oszalała i zażądała, żeby zamawiać przede wszystkim makowiec, a potem dopiero paszteciki...

Ciasto:
- 40 dag mąki
- 15 dag masła
- 5 dag drożdży
- 3 łyżki tłustej śmietany
- 2 jajka
- 2 żółtka
- skórka otarta ze sparzonej i wytartej połówki cytryny
- 2 czubate łyżki cukru pudru
- 1/3 łyżeczki soli

Masa makowa:
- 40 dag maku (broń Boże gotowa masa makowa, bo to straszne świństwo, natomiast jeśli się uda zdobyć może być mak już zmielony, byle bez dodatków)
- 1 l mleka
- 15 dag masła
- ¾ szklanki miodu
- laska wanilii
- 10 dag siekanych migdałów (mogą być płatki migdałowe)
- 15 dag sparzonych rodzynek
- 2 łyżki posiekanej kandyzowanej skórki pomarańczowej
- 4 jajka
- 1 szklanka cukru
- łyżki koniaku lub brandy lub rumu

Mak umyć na sicie, zalać wrzącym mlekiem i gotować razem pół godziny na małym ogniu. Osączyć i trzykrotnie zmielić w maszynce. Do stopionego masła dodać miód, ziarenka wanilii, bakalie i mak i smażyć 15 minut ciągle mieszając. Ostudzić i dodać żółtka utarte z cukrem, pianę ubitą z białek i alkohol. Dobrze wymieszać.
Aby przygotować ciasto – drożdże rozprowadzić w śmietanie i zostawić na chwilę w ciepłym miejscu. Pozostałe składniki posiekać na stolnicy, dodać drożdże i wyrobić niezbyt ścisłe, lśniące ciasto ( w razie potrzeby dodać nieco ciepłego mleka lub wody). Rozwałkować na duży prostokąt (albo 2 mniejsze, wtedy łatwiej się to wszystko zwija i nie rosną takie potwory). Nałożyć nadzienie zostawiając wolne brzegi i zwinąć sklejając końce. Owinąć struclę papierem do pieczenia (wtedy się tak nie rozłazi) i przenieść do podłużnej formy do pieczenia. Przkryć ściereczką i zostawić na godzinę w ciepłym miejscu. Piec ok. 50-60 min. W nagrzanym do 180 st. piekarniku.

I na koniec bardzo łatwy przepis na piernik, który na dodatek zawsze wychodzi.

Piernik

- 3 szklanki mąki
- 1 szklanka cukru
- 2 łyżki kakao
- opakowanie przyprawy do piernika
- łyżeczka proszku do pieczenia
- 1,5 łyżeczki sody oczyszczonej
- 3 jajka
- 1 szklanka mleka
- 1 szklanka powideł śliwkowych
- pół szklanki miodu
- ¾ szklanki oleju

Wymieszać suche skladniki: mąkę, cukier, kakao, przyprawę do piernika, proszek do pieczenia, sodę.
Dodać same żółtka jaj, mleko, powidła, miód, olej. Dokładnie wymieszać.
Białka ubić i delikatnie połączyć z masą. Przełożyć do wysmarowanej masłem foremki. Piec ok. min. w temp. 180 st.

Życzę Wszystkim Spokoju i Ciepła Świąt w gronie Bliskich, Rodziny, Przyjaciół***

nieistnienia cz.4

2008-12-18T17:56:00.004+01:00

I znowu kawałek. Ten porusza mnie szczególnie.

(...)
kiedy się tak nie ma co ze sobą zrobić
takie gapienie się w przestrzeń
godzinami
(a może tylko po parę sekund)
wydaje się niezłym pomysłem
a w każdym
razie
chyba
nie będzie
aż tak
przypominać mi
o moim
nie-do-końca-istnieniu...

znowu muszę grać
siebie
nienawidzę tego
najbardziej ze wszystkiego

podobno
co mnie nie zabije
to mnie wzmocni
- ale chyba zdąży
wcześniej mnie zabić
o ile jest we mnie
jeszcze
coś śmiertelnego
coś z człowieka
który myśli i czuje

a to wszystko
tak naprawdę dla zabicia czasu.
a (może) jednak...

nieznośna lekkość
umysłu
sprawiła, że uleciał
gdzieś
poza

i wraca tylko
od czasu do czasu
żeby mnie trochę pognębić

nie jest tak prosto
jasno
ale i tak lepiej
niż gdybym był z wami
tu jest mnie coraz mniej
tu przynajmniej nie muszę udawać

tylko
wy, których nie znam
i którzy mnie nie znacie
(jesteście chyba tylko jakimś symbolem)
możecie mi powiedzieć kim jestem*

jakie to piękne
- chociaż znowu muszę umrzeć
tym jednym razem
jest to przynajmniej w miarę bezbolesne

dźwięki
z przestrzeni poza
mną
albo

jakie to piękne

zabijcie jeszcze raz
proszę

błagania, rzucane
w powietrze
modlitwy do samego siebie

wracam i trzaskam drzwiami
chyba wracam do siebie
rozmawiam z echem
ćwiczę rolę
(...)

--------------------------------
* Czy wiemy kim jest?
----------------------------------
Teraz na odmianę są problemy z tym serwerem i nie mogę zmienić koloru, czcionki ani jej wilekości

księżycowa

2008-12-15T19:54:00.004+01:00

Znalazłam taką krótką formę tym razem, nie wiem czy miała to być notatka do czegoś, czy już rzecz skończona; mnie podoba się taka, jaka jest.

twarz piękna księżycowa

ty jesteś

pomostem pomiędzy

(ja jestem

poza)

Może rzeczywiście sama nie była w pełni "ziemska"?

nieistnienia cz.3 – piekło i raj

2008-12-12T23:23:00.000+01:00

Zastanawiając się nad udziałem w konkursie recytatorskim w języku angielskim, Nadia wytypowała wstępnie kilka tekstów. Wśród nich był fragment „Raju utraconego” Miltona ("what more lost in hell?" - nadal mam jego zapis w komputerze), który to wybór wydał mi się zdumiewający, bo nawet w języku polskim jest to arcytrudny tekst. Nie powiedziałam jej tego, bo nie chciałam Jej zniechęcać. Po cichu też byłam dumna, że tak wysoko stawia sobie poprzeczkę... Kto dziś w ogóle zastanawia się czym jest piekło i raj, a jeśli, to jak inne dziś te wyobrażenia? Komu chce się czytać poematy? Nadal jestem zdumiona.

Ale właściwie, przyglądając się różnym Jej pracom, a także fascynacjom (tak, nawet DM w tym kontekście jakoś widzę), coraz bardziej dostrzegam jak logiczny był także i ten Milton.

I spójrzcie jeszcze raz na ten rysunek:

W końcu jednak zdecydowała się na Szymborskiej „Kota w pustym mieszkaniu”, ale wahała się prawie do ostatniej chwili...

nieistnienia cz.3

(...)

tak, dajcie więcej

niech mnie zaboli

niech poczuję

chcę wiedzieć, co i kiedy zrobiłem

nie tak

jak należało

prędko

bo teraz już

bardziej mnie nie ma niż jestem

uciekam

jak wygnany

z raju

wygnany z piekła

raj płonie

sodoma i gomora

nie mogę nawet spojrzeć za siebie

spadłem ze schodów

krew wydaje się być

realna

fizyczna

ale nawet ból jest jakiś inny

płonący raj

piekło mnie goni

spokojnie podąża za mną

piekło jest gdzieś tutaj

we mnie...

i tylko

parę słów

zawieszonych w przestrzeni

teraz

tylko to nas łączy

w moich snach.

w rzeczywistości

jeszcze mniej.

to, co z ciebie pozostało

we mnie

określa, na ile istnieję

bo dla ciebie byłem ważny

byłem kimś

kimś, kogo teraz nie mogę znaleźć

like a motherless child...

jak ja bez ciebie

więc

na ile jeszcze jestem sobą?

nie wiem, jak można mnie kochać

wiem tylko, że to możliwe

i tyle

chociaż nie jestem pewny, czy cokolwiek zaszło

między nami

wydaje mi się

że niestety

na szczęście

tak

życie mnie nie kocha tak jak ty.

a może?...

zasypiam

i na parę godzin

jestem chyba prawie szczęśliwy

w słodkiej gorączce

czy naprawdę się uśmiecham?

możliwe.

możliwe, że nawet mam nadzieję

dopóki nie przyjdzie świt

i dzień

- znowu

załamię się

na chwilę

a potem znowu nie będzie czasu o tym myśleć

(a przynajmniej mam taką nadzieję)

aż do wieczora

tamte drzwi

zamknięte

sacrum

nie wejdę

teraz, sam tutaj

słaby i oślepiony

nie wejdę,

nie przekroczę progu

nie chcę wiedzieć nie chcę

pamiętać

błękitny płomień

oczu

zgliszcza raju

którego nie ma kto odbudować

przynajmniej jak na razie

a kiedy będzie

może to już być za późno

(...)

rodzinne podobieństwa

2008-12-10T23:19:00.000+01:00

Wracam do tekstów Nadii, bo to w końcu ważniejsze niż trwałe czy chwilowe moje żale. Nawet w tym małym fragmencie widać rzeczywiście podobieństwo naszego pisania, formułowania myśli. To zresztą sięgało dalej, czasem ktoś mylił nasze głosy przez telefon. I znowu nic dziwnego, zwykle żyjąc w rodzinie mamy podobny sposób mówienia, używamy podobnych wyrażeń, a że często i tembre głosu matki i córki bywa podobny, łatwo o pomyłki. Mnie mylono z moją matką, moja bratanica ma identyczny głos i sposób mówienia jak jej mama, itd, itd.

Wspólna fotka z wernisażu Wilkonia w BWA.

25 sierpnia 2007

wstęp

Tak więc decyduję się napisać coś bardziej na serio. Co z tego wyjdzie, rzecz jasna nie wiadomo. Jeśli w ogóle wyjdzie.

Osoby, które prowadzą lub kiedyś prowadziły jakikolwiek rodzaj pamiętnika, pewnie wiedzą, że przydaje się czasem sobie trochę uporządkować myśli. A w każdym razie niektóre rzeczy spisać – w końcu cholera wie, do czego się to kiedyś może przydać, a pewne myśli, szczególnie z gatunku tych bardziej błyskotliwych (przynajmniej w naszym własnym mniemaniu), lepiej zapisać, nim się je zapomni.

Ostrzegam niniejszym wszystkich, którym będzie dane przeczytać ten chłam, że nie roszczę sobie pretensji do powagi, istotności tego, co piszę... Generalnie staram się w ogóle nie rościć pretensji do czegokolwiek. (W chwili, kiedy to piszę, w radiu Kaczyński mówi, że oto mamy najlepsze lata dla Polski od bardzo długiego czasu! A mnie na usta ciśnie się komentarz krótki acz treściwy: o kurwa.)

myślenie i milczenie

2008-12-08T21:56:00.001+01:00

Nie chciałam, żeby ta strona była miejscem wylewania żalu, obce mi jest publiczne pokazywanie prywatnych emocji; miała służyć i służy, głównie poznawaniu Nadii. Ale jestem tylko człowiekiem, nie jakąś super-bohaterką, moja odporność, dzielność, czy jak to niektórzy określają „siła” - ma swoje granice. Doszłam też do wniosku, że może dobrze by zrobiło otwarcie niektórym oczu.

Rien faire, ca ne veut pas dire – ne pas faire du mal...

Wczoraj puściły mi nerwy.

Zdarza się (jest to chyba najczęściej używane wyrażenie w książkach Kurta Vonneguta – jednego z moich ulubionych pisarzy). Jak to również zwykle bywa, dostało się raczej niewinnej osobie, która miała tego pecha, że jej słowa były przysłowiową kroplą...

Jakie słowa?

„ - Często myślę o tobie...”

Co w tym złego? Na pozór nic. Nie zliczę ile razy to słyszałam w ciągu ostatnich miesięcy. Ale zazwyczaj słyszę to od osób, które poprzestają na tym myśleniu i mają niezwykle wygodne poczucie, że ich myślenie jakoś mi pomaga. Otóż nijak mi nie pomaga i w ogóle mi nie robi różnicy. Nie mam żadnej specjalnej anteny, która odbierałaby w jakikolwiek sposób to intensywne „myślenie”. Zdecydowanie wolę choćby i maleńki wysiłek, ale zauważalny w normalnym wymiarze: telefon, sms, e-mail, wizyta... To rzeczywiście jakoś mi pomaga. Trudne, co?

Podobno zdarzają się tacy, co siłą woli potrafią przenosić przedmioty na odległość, ale osobiście nie widziałam, żeby choć włos na głowie się poruszył od myślenia i jakoś nie odczuwam działania mocy płynącej z dobrych myśli pod moim adresem. Może jest za słaba (moc), a może lepiej zaufać bardziej bezpośrednim sposobom działania?

Ciągle też słyszę: „Wiesz, ludzie nie wiedzą jak się zachować...” Powtórzę za Słonimskim: „Jak nie wiesz jak się zachować, na wszelki wypadek zachowaj się przyzwoicie”.

Kiedy słyszę na dodatek, jaka to jestem dzielna i jak wspaniale sobie radzę, to wychodzę z siebie. Bo mówią to najczęściej osoby, które nie mają żadnej prawdziwej wiedzy na temat tego jak rzeczywiście sobie radzę, bo tak na wszelki wypadek unikają możliwości jej zdobycia. Ktoś znajomy napisał mi parę miesięcy temu: „Jesteś potrzebna mnie i innym...”. Inteligentny człek wiedział, co należy powiedzieć, dowcip tylko polega na tym, że teraz nigdy z własnej inicjatywy się do mnie nie odzywa. Naturalnie, jak wszyscy, ma ważniejsze sprawy, tylko pytanie do czegóż to jestem mu potrzebna staje się dosyć intrygujące.

Mam wrażenie chwilami, że świat stanął na głowie, bo permanentnie spotykam się z oczekiwaniem, że to ja ułatwię tym, którzy „nie wiedzą jak się wobec mnie zachować” to zachowanie i to ja mam wykazać szczególną delikatność i wyrozumiałość wobec tej nieumiejętności. Otóż, nie muszę i nie chcę tego robić! i jeśli do swojej osobistej traumy mam jeszcze dokładać troskę o psychiczny komfort innych, to wybieram całkowity brak kontaktu z tymi tak niezwykle delikatnymi osobami. Nie znam dnia bez łez, taka jestem dzielna i jakoś nie czuję się na siłach podbudowywać samopoczucia innych.

Wychodząc poza sytuację osobistą, to chyba naprawdę poważny problem społeczny. Nieumiejętność rozmawiania, nieumiejętność okazywania uczuć, omijanie trudnych sytuacji, odkładanie na później. Wizyty u cioci, babci, rozmowy z rodzicami, mężem, żoną, dzieckiem...

I powszechne złudzenie, że nic nie robiąc nie robimy nic złego. A jednak istnieje absolutnie realnie coś takiego jak grzech zaniechania. I są rzeczy i działania, których odkładać nie można, bo jest tylko jeden właściwy i niepowtarzalny moment, w którym można i należy coś zrobić: uratować, pożegnać, poznać człowieka, naprawić zło, okazać współczucie...

Okrutny przykład: francuskiej rodzinie Nadii wydawało się, że mają masę czasu na Jej poznanie. Teraz muszą z tym żyć. Im też to dedykuję, ale niech wszyscy to przemyślą.

Oczywiście zapewne odezwą się właśnie Ci, których rzecz w najmniejszym albo żadnym stopniu nie dotyczy, ale tak to już bywa niestety.

Tyle, wyjątkowo i osobiście ode mnie. Nie chcę już więcej do tego wracać.

Fotka też wyjątkowo moja. Chętnie poczytam dlaczego taka.

nieistnienia cz.2

2008-12-05T22:23:00.001+01:00

Nie będę tego publikować codziennie, ale póki co jednak kolejny kawałek:

(...)

nie wiem kogo udaję

czy poetę

czy siebie

czy to, co mnie niszczy

czy to, czym się stanę

ale to też nie jest ważne

patrzę przed siebie

patrzę w lustro

nikogo nie widzę

tylko błędny wzrok

zabawne

jest prawie tak samo

jest tak jak wtedy

pomijając to

że jestem sam

cholera

znowu zabolało

i to tak mocno

tak, znowu jest jak wtedy

nie chcę już więcej nic pamiętać!

anybody come to console me?

(...)

nieistnienia cz.1

2008-12-04T22:45:00.002+01:00

Znalazłam gdzieś przypadkiem archiwalną stronę z „Super-Novej” nt. zeszłorocznej Lipy, gdzie napisano, że tekst Nadii pt. „Nieistnienia” zrobił podobno na jurorach duże wrażenie. Zamieszczono także Jej zdjęcie z Carmelkiem, zdjęcie, którego nigdy przedtem nie widziałam.

Tekst wysłany na Lipę to była taka mocno skrócona wersja (skrót samej Nadii), w zbiorku zamieszczono jeszcze krótszy wybór. Ale ten pierwszy oryginalny tekst, który chyba ma też związek z Altersightem (i jest rodzajem poetyckiego monologu Piro, jednego z bohaterów tegoż), liczy, uwaga!!! – 53 strony!!!! Chyba całość się rozwijała, bo w pliku Nadii ostatnia zmiana została zapisana 8 czerwca br. Jest tam sporo niesamowitych fragmentów. Nie mogę tego przytoczyć w całości, ale spróbuję stopniowo co ciekawsze wersety przytoczyć. Robią wrażenie, zwłaszcza wobec nieuniknionych skojarzeń z rzeczywistymi wydarzeniami.

I dziś początek:

(...)

jakoś sobie radzę

chyba

ale nie wiem, jak długo jeszcze

mogę

iść przed siebie w ciemności

jak tu

i nie upaść

chcę być jak najdalej stąd

jak najdalej od siebie

od prawdy

jestem ponad tym

tylko na chwilę

to nie zabierze dużo czasu

i przez chwilę jest

prawie pięknie

tak, że aż trudno uwierzyć

że czas się zatrzymał

albo

niedokończone myśli

niedokończone życie

niedokończone unicestwienie

brak

puste dni

tak, znowu tutaj

znowu ból

sny pozbawione logiki

jak zwykle

chyba o czymś zapomniałem

chyba muszę wrócić

i tak nie ma kto na mnie czekać

może oprócz tego

co wydaje mi się, że sam stworzyłem

albo to we mnie coś płonie

i mam gorączkę

albo to coś zewnętrznego

spoza mnie

niezależnego od mojej woli

coś, o czym nie mam pojęcia

o czym być może należało pamiętać

a może lepiej nie

żeby później mniej dręczyło

(...)

podstępne jesienne anomalie

2008-12-02T21:53:00.002+01:00

Fragment poniższy Altersighta o jesieni, która, jako żywo również teraz podszywa się po wiosnę i lato, itd. (patrz tekst). Nie znam szczegółów geograficznych realiów miejsc akcji i krain wszelakich będących scenerią akcji Altersighta, ale widać z tekstu niewątpliwie, że i tam pory roku zwariowały...

Nie powiedziałabym, że gwałtownie potrzebuję zimy, ale zaiste trudno właściwie się zorientować, ciuchy właściwe dla jakiej pory roku, należy mieć na wierzchu. I tutaj na dodatek wieje. Może stąd ten stan dziwnego oszołomienia? Nic już nie wiem.

Tymczasem w Meiido niepodzielnie zapanowała aura z gatunku tych szczególnie kalnych i kataralnych. Agenci et consortes nie byli tym szczególnie zaskoczeni, znając dobrze uroki półkuli południowej o tej porze roku, nie można jednak powiedzieć, by tego z utęsknieniem wyczekiwali – nic to zresztą nowego pod słońcem.

Nikt, kto lakh czy agent, nie lubi jesieni. A tym bardziej jesieni, która w sposób zaiste perfidny, posługując się ogólnoglobalnym kalendarzem, podszywa się pod wiosnę i lato. Ponadto jesieni, która za żadne Chiny czy nawet cały Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich nie chce ustąpić miejsca zimie - a kiedy to już nastąpi, skrócona zima jest nieprzeciętnie siarczysta. Pomijając zresztą kwestię zimy, kalendarza i innych machlojek, jesień od wieków wieków na wieki wieków synonimem nudy jest najwyższej i absolutnej. Jeśliby użyć starego i oklepanego, ale doprawdy celnego porównania, jesień w Meiido jest jak papier toaletowy: długa, szara i do du... żego poważania?

I dalej: nikt, kto lakh czy agent, nie zaprzeczy, że najlepsze na tym łez padole jest to, czego władza – przynajmniej na danym obszarze – nie chce i nie lubi.

I dalej: Hiko w przypływie lekkiej, acz niewątpliwie jesiennej już nudy, jak również lekkiej paranoi, uważnie przestudiowała statut uczelni. Nie była to jednak tylko ot, taka sobie fiksacja – przyświecał jej bowiem pewien ważki cel. Celem tym było upewnienie się co do pewnych luk w owym regulaminie. (...)

może ciąg dalszy nastąpi, a może nie.

o rybce, nie tylko złotej

2008-11-30T22:58:00.003+01:00

Wahałam się czy przytoczyć poniższy fragment z Altersighta, bo... Historię Nadia usłyszała od swojego starszego kumpla z autobusu, a ponieważ chodziłam do tego samego co on liceum, to niestety wiem, że historia pewnie prawdziwa, albo niezwykle prawdopodobna. No i okrutna niestety. I okrutnie śmieszna.
Mam nadzieję, że jej bohaterka nigdy na tę stronę nie trafi, nie wie jaką miała w szkole ksywkę i w ogóle nigdy to do niej nie dotrze, bo poczucia humoru w ogóle raczej nie miała, a już na pewno nie na własny temat. Niestety sama miałam z nią lekcje i niestety wyglądały właśnie tak, jak opisano.
No, ale niestety drodzy Państwo Nauczycielstwo, ucząc dzieci trzeba się liczyć z bezwzględną oceną wszelkich swoich poczynań przez uczniów. Czasem pewnie niesprawiedliwą, ale jednak co gorsza często sprawiedliwą. A, że nie wszyscy do tego trudnego zawodu się nadają, to i tak wiadomo. Sama się nie nadaję, chociaż z innych powodów niż bohaterka tego anegdotycznego fragmentu.
Ale Nadia, przynajmniej o ile mi wiadomo, żadnego ze swoich nauczycieli tak okrutnie nie opisała, bo zwyczajnie nie miała powodu i wielu swoich nauczycieli naprawdę lubiła i ceniła.
A chciałam tę historię przytoczyć nie tylko ze względu na nią samą, ale także jako przykład swoistego „recylingu”, który Nadia uprawiała umieszczając w swoich tekstach powiedzonka, anegdoty, historyjki, zasłyszane, przeczytane i jak już zresztą nieraz wspominałam kolekcjonowane i starannie zapisywane.

"... - W pierwszej klasie liceum mnie uczyła taka kobieta, Fyta niejaka... naprawdę się tak nie nazywała, ale wszyscy tak na nią mówili, bo sepleniła*... o Boże, głupia była strasznie. Miała taki kajecik z notatkami, kiedyś ktoś jej ten kajecik gdzieś schował i wyobraźcie sobie, nic nie była w stanie bez niego powiedzieć. A i tak takie rzeczy nam dyktowała, że spadaliśmy z krzeseł ze śmiechu, daję słowo. Na przykład: kwiaty są bajecznie kolorowe. Albo: ryby pływają w wodzie, bo jak się je z niej wyciągnie, to umierają – czy coś takiego. Żałość. A propos ryb, z rybami właśnie odstawiliśmy kiedyś niezły numer... znacie realia PRL-u, to wiecie, jak było, nieraz parę godzin w kolejce, a potem sru na lekcje. Kiedyś jeden mój kumpel przyleciał do szkoły z karpiem w wiadrze... a, nie, nawet nie w wiadrze, w jakiejś balii, misce, czymś takim. A w pracowni biologicznej było akwarium, takie wysokie i wąskie, wiecie, i w nim pływała sobie złota rybka. To mnie wtedy coś strzeliło i dalej do niego: pożycz no tego karpia! A on: po co? Ja: no pożycz, na chwilę tylko! Nie chciał dać, to się trochę poszarpaliśmy i rozlaliśmy część wody, zresztą on się głównie dla zasady upierał i w końcu się zgodził. Więc wyłowiliśmy tę złotą rybkę i schowali gdzieś, a do tego akwarium wsadziliśmy karpia. A to duża ryba była i nijak się w tym akwarium nie mogła obrócić, za wąskie, to tylko się patrzyła smutno i ruszała gębą, jak niemy aktor. Ale zlewa masowa była, daję słowo. I wtedy nadlatuje Fyta... patrzy w tym samym kierunku co klasa i co widzi? Zamiast małej złotej rybki – spory karp. Jak nie zaczęła wrzeszczeć! co wyście tej rybce zrobili, czy wyście jej co do jedzenia dali czy co?!, i takie tam. A my tylko jeszcze bardziej się zaczęliśmy śmiać. Fyta poleciała po sekretarkę. My wtedy szybciutko wyciągnęliśmy karpia, wsadzili z powrotem do jego balii i wystawili za okno – bo okno biologicznej wychodziło akurat na dach sali gimnastycznej, to tam na tym dachu go postawiliśmy – a złotą rybkę z powrotem do akwarium. Przylatuje Fyta z sekretarką, po karpiu śladu ni popiołu, a złota sobie spokojnie pływa. Fyta szok, a sekretarka tak do niej: Marysiu, ty zmęczona jesteś, chodź, kawy ci zrobię, odpocznij sobie, idź do domu... i ją wyprowadziła. No, bywało, że tak przyjajczyliśmy, że po lekcji z nami babka faktycznie już nie mogła wytrzymać i szła do domu... Nawiasem mówiąc, na tej wodzie, co myśmy wtedy porozlewali, podobno później ktoś się wypieprzył dość widowiskowo, ale to już legenda, nie wiem, czy rzeczywiście tak było, nikt z nas tego nie widział w każdym razie..." ---------------------------------------------------------------------------------------------- *przezwisko miało także związek z „...phytae”, pani Izo może jakieś małe wyjaśnienie z systematyki, bo ja już nie bardzo pamietam? mamaNadii (22:54)

przemilczenia

2008-11-28T23:18:00.002+01:00

Zważywszy wiek autorki, właściwie cała „twórczość” Nadii jest rodzajem różnego rodzaju wprawek, które zapewne w przyszłości rozwinęłyby się w pełne, skończone utwory. Jak? Tego nie wiemy. Ale w tym co już jest, znajduję sporo takich fragmentów, które nawet jeśli nieskończone, zapowiadają coś niezwykle ciekawego.

Fragment poniższy jest krótkim tylko wyjątkiem ze strony Altersighta. Ale wydaje mi się bardzo ładny sam w sobie, chociaż wyjęty z kontekstu, jednak pełen znaczeń. Jak poezja, niejednoznaczny, podatny na różne interpretacje, może dlatego właśnie taki ciekawy. Jest w nim pewna dziwna dojrzałość, zdumiewająca u szesnastolatki, są stany, których jakby się zdawało doświadczają raczej ludzie dojrzali (także wiekiem). Jego nieoczywistość jest bardzo pociągająca. Pewnie dlatego tak mi się podoba i zamierzam jeszcze parę takich fragmentów wyestrahować.

Ale mnóstwo było jakby wiszących w powietrzu przemilczeń, przemilczeń faktów i uczuć oczywistych, poczynających się z jednego, choć dzielącego się na odcienie wielkiego uczucia, które ich łączyło, oraz z ostatnich wydarzeń; przemilczeń tego, co wiadomo było, że będzie powiedziane i wyjaśnione później, a wiemy, że nie czas na to jeszcze; przemilczeń nieco wstydliwych, opartych na swoistej umowie, na granicy prywatności; opartych na cichej umowie: nie powiem na głos, nie powiem dosłownie, ale będziesz wiedzieć, ujrzysz to w wyrazie mojej twarzy i oczu, gdy nieco dziwnie patrzę na ciebie w popołudniowej ciszy, poznasz to z moich gestów i słów pozornie wyrwanych z kontekstu, słów niby na inny temat – a i tym sposobem będziesz czuć i pojmować więcej i pełniej, znasz mnie przecież.

Było dużo milczenia, była wzajemna uprzejmość, trochę rezygnacji. Poza nocami, poza winem i dziwnymi szeptami w półmroku - być może jeszcze poza krwią na rękach, poza połyskującymi perłowo bliznami - nie było niepokoju.

white skies

2008-11-28T00:01:00.005+01:00

W końcu jest zima. Jakaś na razie niemrawa, ale zawsze. jakoś mi się z tym kojarzy piosenka Nadii "White skies". Kraje, w których umieszczała akcje powieści, Norwegia, Japonia, także te kraje wymyślone (Sinei), mają prawdziwe zimy. Nie wiem dlaczego, ale jakoś niespecjalnie Esty pociągały tropiki. Chociaż lubiła lato. jak każdy.

"white skies"

on the northside

the winter's coming

and among the falling snow

bright white feathers

light little flowers

tears of the time in the whitest sky ever

we all have no meaning (at all)

they're flowin' silently

a motion in a static scenery

but if you try

you see

one word does no harm (at all)

a single snow flake doesn't mean a lot

but then the scenery changes

and a word can be too much

and then a word can harm

all out war

all seems a paradise

it's so cold and overwhelming

and i'm cold and i'm crying

my hands don't move

my body is frozen

i am the lonely ground

and the snow is falling...

all out war

all inside paradise

all is a heaven

if you try, if you try badly

a word can be too much

but watch out then

you're sliding on thin ice

all out war

all seems a paradise

all out war

all is a heaven

sukienki

2008-11-25T16:34:00.000+01:00

Wczoraj było o T-shirtach, dziś o sukienkach.

Kilka razy przyjaciółki Nadii wspominały, że chciała "przestać być taką chłopczycą", zacząć nosić sukienki, szpilki, itd. To nie całkiem było tak, żeby Nadia zawsze unikała dziewczyńskich ciuchów i w ogóle szczególnie starała się być chłopczycą.

W dzieciństwie chętnie nosiła sukienki. Oczywiście wtedy bardziej liczy się zdanie mamy, ale... zakazała mi np. pozbywać się tych szczególnie ulubionych sukienek.

Tej oto z haftowanymi pawiami (przerobionej z mojej starej bluzki), która ciągle jest w szafie.

Tej oto, uszytej z kuchennej zasłonki mojej babci, a Jej prababci:

Jak widać noszenie tej ukochanej sukienki nie przeszkadzało Jej chodzić po drzewach.

Były i sukienki świąteczne i codzienne.

Ale, jeśli w ostatnich latach częściej Ją można było zobaczyć w spodniach, to głównie z powodu wygody. I ja jestem za tym, żeby ubierać się funkcjonalnie, odpowiednio do okoliczności (a przypominam, że moim zawodem wyuczonym i przez wiele lat wykonywanym, jest projektowanie ubioru właśnie) i po prostu wygodnie. Są okazje różne w tym i bardzo specjalne, kiedy wszyscy chcemy się pokazać, ale nie ma nic śmieszniejszego niż wystrojona kobietka z pełnym makijażem na wycieczce górskiej na przykład.

Nadia zawsze miała w szafie i spódnice i sukienki, ale z różnych powodów niezbyt często je nosiła. Bywało i tak, że kupowałam Jej jakiś taki ciuch na Jej prośbę i potem pytałam: kiedy to założysz? A Ona mówiła: założę, założę, ale na pewno nie do szkoły...

Ja też zazwyczaj na co dzień (zwłaszcza w zimie) noszę spodnie, bo: w pracy często muszę włazić na drabinę lub wykonywać inne czynności wykluczające szczególnie elegancki strój, jeżdżę autobusem i zimą jest mi po prostu zimno w spódnicy. Co innego latem. W upał w sukienkach jest fajnie, bo lekko.

Inaczej zupełnie ubieram się na wernisaże i czasem zdarzają mi się takie śmieszne sytuacje jak ta:

Kiedyś, na wernisażu właśnie, moja znajoma rzuciła, że zawsze powinnam się tak ubierać, bo taka jestem fajna, śliczna, kobieca, itd., na co ja jej, że nie mogę i nie chcę, bo... A obecny przy tym Józef Wilkoń spokojnie skomentował: "jak facet chce coś zobaczyć, to zobaczy to w każdym (czy pod każdym) stroju(em)". Howgh!

I przy tym pozostańmy.

A na koniec jedna ze sklepowych przymiarek Nadii. Bardzo kobieca nieprawdaż?

mamaNadii (16:32)